Makedonya, ilk ulusal yapay zekâ merkezine kavuşacağını duyurdu - tesadüfen seçilmemiş bir adla: „Vezilka" (Nakışçı Kadın). Dijital Dönüşüm Bakanı Stefan Andonovski, amacın, dilimizi ve bağlamımızı zayıf tanıyan yabancı araçlara tamamen bağımlı kalmak yerine bir Makedonca dil modeli ve yerli bir dijital temel inşa etmek olduğunu açıkladı.

Fikrin, çürütülmesi zor bir mantığı var. Bugünün büyük dil modelleri Makedoncayı küçük, ikincil bir dil olarak görüyor - hâl eklerinde hata yapıyor, anlamları karıştırıyor, kültürel bağlamı kavramıyor. Merkez, açıklamalara göre, Makedonca dil külliyatının dijitalleştirilmesi ve kurumlar, eğitim, bilim ve vatandaşlar için tasarlanmış bir modelin geliştirilmesi üzerinde çalışacak. Ortaklar MANU (Bilimler ve Sanatlar Akademisi), Millî ve Üniversite Kütüphanesi, Meclis, Resmî Gazete ve Makedonca dil enstitüleri.

Rakamlar somut: proje yaklaşık 6,5 milyon avroya mal oluyor - 1,5 milyon devletten, 1 milyon fakültelerden, geri kalanı ise Avrupa Birliği'nden. İşlevsel bir dil modeli 2026 sonu ya da 2027 başında bekleniyor; niyet, onu yerli kurum ve şirketler için açık kaynaklı bir yazılım olarak sunmak.

Kâğıt üzerinde kulağa hoş geliyor - ve bizde projeler tam da kâğıt üzerinde en güzel sesi verir. Soru, fikrin iyi olup olmadığı değil (iyi), kurumların her gün kullanacağı gerçek bir araç mı inşa edileceği, yoksa iki yıl sonra kimsenin anmayacağı, törenle açılmış bir yapı daha mı olacağı. Halk kıyafetindeki nakışçı kadın, sabırla ve onlarca yıl dayanan bir iplikle nakış işler. Aynısı bu dijital Vezilka'dan da istenecek - yalnızca açılması değil, dayanması.