Makedonya'nın iki büyük partisi birbirini aynı şeyle suçluyor: aynı firmayı kayırma. Mastef DOO, son birkaç yılda 18,3 milyon euroyu aşan değerde 93 ihale kazanan bir inşaat şirketi. İki parti de „Biz değil, onlar" diyor. Ve ikisi de - ortaya çıktığı üzere - haklı.

SDSM'ye göre firma, VMRO-DPMNE ve onun belediye yapılarının „gözdesi"ydi. Yürütme üyesi Jon Frčkovski durumu „iyi gelişmiş bir yolsuzluk sistemi" olarak tanımladı; burada aynı firmalar belediyeden devlete kadar her şeyi alıyor. „Susmayacağız ve tüm kriminal şemaları açıklamaya devam edeceğiz" dedi SDSM.

VMRO-DPMNE belgelerle yanıt verdi. Onlara göre aynı Mastef, yalnızca Karpoš belediyesinden 2018'de 7 ihale aldı - yaklaşık 9,5 milyon denar değerinde. Sonra SDSM belediyelerde iken Aerodrom ve Kisela Voda'dan daha fazlasını aldı. „Tüm ihaleler yasal prosedürle, en uygun tekliflerle kazanıldı" diyor VMRO.

Her iki tarafın söylediği şey, diğerlerinin yalan söylediği değil. Mesele şu: her iki parti de iktidardayken - hem merkezi hem yerel - aynı firmaya ihale verdi. Bu da Mastef'in onu „ihalelerin doğal galibi" yapan bir şeyi olduğu anlamına geliyor - bu fiyat olabilir, uzmanlık olabilir, ya da belirli bir bağlantı. Kamuoyunun sorusu basit: neden?

SDSM ve VMRO'nun akıllı açıklamalarının arkasında gerçek basit. Balkanlar'ın her on yılda tekrarlanan tek bir senaryosu var: doğru zamanda, doğru belediyede, doğru bağlantılarla ortaya çıkan firma. İki parti birbirini suçluyor çünkü ikisi de katılımcıydı - ihaleleri gerçekten kimin kazanacağına karar verenler ise sessiz kalıyor. Mastef'in kurucuları kim? Bağlantıları ne? Ve onları adlandırmak neden kimsenin işine gelmiyor? Yolsuzlukla mücadele komisyonunun aydınlatması gereken soru bu, parti açıklamalarının gevezeliği değil.