Büyüme ve yatırımla ilgili her ekonomik istatistiğin ardında, hiçbir hükümetin yüksek sesle söylemek istemediği bir soru var: 20 yıl sonra burada kim çalışacak ve kim yaşayacak? Başbakan Hristijan Mickoski bunu artık açıkça söyledi - 15 ila 25 yıl içinde Makedonya'nın 250.000 nüfus eksiği olabilir.

Demografi, ülkenin en ciddi ekonomik meselelerinden biri haline geldi, diye itiraf ediyor başbakan. Çeyrek milyon insan rakamının ardında tanıdık bir üçlü neden var: düşen doğum oranı, gençlerin göçü ve ülke genelinde şirketleri çoktan vuran, giderek büyüyen bir iş gücü açığı. Bu, geleceğin bir sorunu değil - çoktan kapıyı çalan bir sorun.

Rakam gerçeğe çevrildiğinde ürkütücü: 250.000 insan, Üsküp nüfusunun neredeyse yarısı. Boş köyler, kapanan okullar, olmayan işçileri arayan fabrikalar, giderek daha az omza yaslanan bir emeklilik sistemi. Balkanlar bunu on yıllardır yaşıyor - gençler değer gördükleri yere gider, evdeyse yalnızca istatistikler ve vaatler kalır.

Sorunu kabul etmek kolay; onun için bir şey yapmak daha zor. Mickoski'nin yanıtlamadığı soru en önemlisi: gençlerin kalması için devlet somut olarak ne yapıyor? Çünkü bu sorunun yanıtı „analiz ediyoruz" olduğu sürece, Almanya'ya giden uçaklar ve otobüsler dolu dolu kalkmayı sürdürüyor. Demografi analiz beklemez - çoktan gitmiş insanlarla ölçülür.