Zeta ve Plevlya belediyeleri, Kosova'nın bağımsızlığının tanınmasını reddeden deklarasyonlar kabul etti. Girişimin Karadağ boyunca domino gibi ilerlemesi gerekiyordu. Nikşiç'te durdu - üstelik muhalefet yüzünden değil, Andriya Mandiç'in partisinden gelen Belediye Başkanı Marko Kovaçeviç yüzünden.

Freni müttefik çektiğinde

Kovaçeviç girişimi desteklemeyi reddetti. Nikşiç herhangi bir belediye değil - yıllardır Karadağ'daki Sırp yanlısı bloğun en sağlam kalesi sayılan şehir. Deklarasyon orada çoğunluk bulamıyorsa, sorun rakamlarda değil, artık kimin aynı şeyi istemediğindedir.

Demokratik Halk Partisi lideri Milan Knejeviç, amacın girişimin Karadağ belediyeleri boyunca ilerlemesi olduğunu açıkça söyledi, „çünkü halk o kararla hiçbir zaman barışmadı”, ve sonunda hükümetin önüne bağlayıcı bir karar konması gerektiğini belirtti.

Uzun süredir hazırlanan ayrışma

Knejeviç ve Mandiç yıllarca koalisyonu bir arada tutan ikiliydi. Bugün biri karar tasarısı istiyor, diğeri susuyor ya da kendi adamları üzerinden fren yapıyor. Knejeviç'in tarafı, Mandiç'in tutumunu Demokratik Cephe'deki eski çizgisine göre tam bir dönüş olarak tanımlıyor.

Muhalefet ile iktidar arasındaki fark basit ve eski: dışarıdayken Kosova'nın tanınması bir kimlik meselesidir. Kurumların içine girdiğinde ise müzakere dosyasındaki bir kalem haline gelir. Mandiç artık Meclis Başkanı. O koltuğun kendi çekim gücü vardır.

Ve tabii ki büyükelçi

Knejeviç, AB Büyükelçisi Johann Sattler'in parlamento üzerinde baskı kurduğunu ve tanımanın geri çekilmeleri sürerse desteğin geri çekileceği tehdidinde bulunduğunu öne sürdü. İddia karşı taraftan doğrulanmadı, ama kamusal tartışmada belirmesi bile bölgenin iyi bildiği bir senaryonun parçası.

Karadağ'da AB yarışı gerçek para birimidir - para, tarih ve meşruiyet getirir. Kosova deklarasyonları ise mitingde alkış getirir. İkisi aynı salonda çarpıştığında genellikle ödeyen kazanır.

Bizde farklı mı olurdu? Soru kimsenin sırtından retorik değil - seçmene verilen sözle Brüksel'in istediği çarpıştığında Balkanlar'daki her hükümetin karşılaştığı aynı ikilem. Fark yalnızca yanıtın ne kadar süre ertelenebileceğinde.