Devlet yıllardır kendi itfaiye teşkilatını donatmaya çalışırken, Iştip'te bunu ücretsiz, hiçbir yükümlülük olmadan ve fazla soru sormadan yapan otuz kadar insan var. İkinci yılındaki Iştip Gönüllü İtfaiye Derneği, bu günlerde Amerika'dan koruyucu ekipman bağışı bekliyor - hem de tam bu gönüllüler Serta dağındaki büyük yangında ön saflardayken.

Otuz kadar gönüllü, iki yıldır profesyonel itfaiyecilere en zor yerde destek oluyor - arazi araçlarının ve fazladan ellerin yangının durup durmayacağına ya da yayılıp yayılmayacağına karar verdiği ulaşılmaz arazilerde. Son günlerde Serta yangınında lojistik destek oldukları kadar söndürmeye de doğrudan katıldılar.

Ve burada kimsenin pek yüksek sesle sormadığı soru gizli: hayatını riske atan insanların koruyucu ekipmanı neden devletin kendisinin sağladığı bir şey olarak değil, yurt dışından bir bağış olarak geliyor? Gönüllüler takdir peşinde değil - onsuz da sahaya çıkacaklarını çoktan kanıtladılar. Ama bir toplum, yangını onun yerine söndürenleri korumak için gönüllülerin insanlığına ve yabancı bir ülkenin cömertliğine bağımlıysa, bu, herhangi bir rapordan daha fazlasını söyler. En azından bu sefer ekipman gelecek - asıl soru, böyle insanların ne zaman istisna olmaktan çıkıp sistem haline geleceği.