Ndërsa shteti prej vitesh mundohet të pajisë shërbimin e vet zjarrfikës, në Shtip ka rreth tridhjetë veta që e bëjnë këtë pa pagë, pa detyrim dhe pa shumë pyetje. Shoqata Vullnetare e Zjarrfikësve nga Shtipi, që funksionon tashmë në vitin e dytë, këto ditë pret një donacion pajisjesh mbrojtëse nga Amerika - pasi pikërisht këta vullnetarë ishin në vijën e parë gjatë zjarrit të madh në malin Serta.

Prej dy vjetësh, rreth tridhjetë vullnetarët ndihmojnë zjarrfikësit profesionistë aty ku është më e vështirë - në terrenet e paarritshme ku automjetet terrenore dhe duart shtesë vendosin nëse zjarri do të ndalet apo do të përhapet. Ditët e fundit, gjatë zjarrit në Serta, ata ishin mbështetje logjistike, por edhe pjesëmarrës të drejtpërdrejtë në shuarjen e tij.

Dhe këtu fshihet pyetja që rrallë e ngre kush me zë: pse pajisjet mbrojtëse për njerëzit që rrezikojnë jetën vijnë si donacion nga jashtë, dhe jo si diçka që shteti vetë ua siguron? Vullnetarët nuk kërkojnë mirënjohje - ata tashmë e kanë vërtetuar se do të dalin edhe pa të. Por kur një shoqëri varet nga humanizmi i vullnetarëve dhe nga bujaria e një vendi të huaj për të mbrojtur ata që shuajnë zjarrin në vend të saj, kjo thotë më shumë për prioritetet sesa çdo raport. Të paktën këtë herë, pajisjet do të mbërrijnë - pyetja është se kur njerëz të tillë do të pushojnë së qeni përjashtim dhe do të bëhen sistem.