Rusya yanıyor - kelimenin tam anlamıyla. Ukrayna'nın dron saldırıları Rus rafinerilerini ateşe veriyor, sonuç ise ülke genelinde benzin istasyonlarında görülüyor: uzun kuyruklar, boş depolar ve acil önlemler. Yine de kimse Vladimir Putin'in gözünü kırpacağını beklemiyor.

Sorunun boyutu somut. Rusya yalnızca bir haftada on iki bölge üzerinde 660 dron düşürdü - Kremlin'in „hızlı operasyon" diye duyurduğu savaşın ne kadar yayıldığını gösteren bir rakam. Ulusal benzin rezervleri endişe verici derecede düşük bir seviyeye indi, Moskova ve diğer şehirlerde pompaların önünde kuyruklar oluşuyor, Kırım ise olağanüstü hal ilan edip yakıt satışını durdurdu. Putin bile „sürücüler ve şirketler için sorunların hâlâ sürdüğünü" kabul etti.

Sahadaki savaş da plana göre gitmiyor. Kesintiye uğrayan yakıt ikmali operasyonları sekteye uğrattı, Ukrayna ise şubatta yaklaşık 200 kilometrekarelik bir bölgeyi kurtardığını ve Rusya'nın bir yıl önce ele geçirdiklerinin bir kısmını geri aldığını bildirdi. „Kontrol altındaki durum" yönündeki resmî açıklamaların ardında, dünyanın en büyük ülkesinin kendi arabalarına yakıt yetiştiremediği bir gerçeklik yatıyor.

Yine de analistler Putin'in geri adım atmayacağında hemfikir. Onlarca yıldır asla taviz vermeyen bir lider imajı kurdu; bu da her geri çekilmeyi ya da uzlaşmayı içeride siyaseten neredeyse imkânsız kılıyor. Rusya bir milyonu aşkın kayıp verdi ve hâlâ gerçekte tümüyle elinde tutmadığı dört Ukrayna bölgesini kontrol ettiğini iddia ediyor. Bir lider iktidarını asla geri adım atmamaya bağladığında, bedelini etrafındaki herkes öder - ve bu, Balkanların fazlasıyla sık tanık olduğu bir derstir.