Devlet 35. bağımsızlık yılını 11 şehri dolaşan bir kervanla ve stadyum konseriyle kutlarken, iki dağcı kendi anmalarını Şar Dağı'nın yükseklerinde yaptı - seyirci olacak kimsenin bulunmadığı yerde. Blagitsa Vladimirovska ve Ema Lazareska dört günde Şar Dağı'nda 35 zirveye tırmandı - her yıl için bir tane.

Bu başarının ardındaki rakamlar şunlar: 110 kilometre yürüyüş, aşılan 8.400 metre toplam yükseklik farkı ve sırtlarında yaklaşık 20 kilo ağırlığında çantalar. Tüm ekipmanı, yiyeceği ve gereken her şeyi kendileri taşıdı; rota boyunca hiçbir lojistik destek almadan.

Tempo başlangıçta en yoğundu - ilk iki günde günde 11 zirveye tırmandılar. Macera Lyuboten'de başladı, Rudoka'da bitti. İkisi de "I Love Hiking" dağcılık derneğinin üyesi.

"Şar Dağımızın güzelliğini, gün doğumlarını ve batımlarını, Makedonyamızın tüm güzelliğini karşında gördüğünde bütün acılar ve zorluklar soluyor" diyor Vladimirovska.

"Yorgunluk ve zorlu etaplar vardı, ama her yeni zirve bize yeni güç veriyordu. Net bir hedefle ve yanında güvendiğin biriyle, hayal ettiğinden çok daha ileri gidebilirsin" diye ekliyor Lazareska.

Bu ikinci cümle, hikâyeyi sportif bir sonuçtan daha büyük kılan şey. Yükseklikte, arazi ve hava değişirken dört gün süren aralıksız hareket yalnızca kondisyonla kaldırılmaz. Yanındaki insana duyulan güvenle kaldırılır - ve bunu hiçbir eğitim üretmez.

Şar Dağı Balkanların en büyük dağlarından biri ve zirveleri turistik bir patika değil. İki kadının bunları tek başına, desteksiz, dört günde geçmesi bir günlük ilgiden fazlasını hak eden bir sonuç - ve 35 sayısının etrafında toplanmış sembolizmden de fazlasını.