İncir, pazarlamaya ihtiyacı olmayan ender besinlerden biri. Pazarda göründüğünde yaz bitiyor demektir - bu yıl yüksek sıcaklıklar nedeniyle sezon daha ağustosta başladı. Kısa bir penceresi var, çabuk bozulur ve beklemeye gelmez. Onunla bu kadar az şey yapmamız da tam bu yüzden tuhaf.

Besin değeri açısından incir yalnızca şeker değil. Sindirime yardım eden ve tokluk hissi veren lif, kaslar ve kemikler için çalışan mineraller - potasyum, kalsiyum ve magnezyum -, hızlı enerji için doğal şekerler, hücreleri koruyan vitaminler ve fenolik bileşikler ile yüksek su içeriği barındırır. Meyve olgunken kabuğu yenir ve lifin ve yararlı bileşenlerin bir kısmı oradadır.

Kahvaltıda neredeyse her yerde işe yarar: cevizli ve tohumlu yoğurtta, yulaf lapasının üstünde, chia pudingine süs olarak. Başlangıçlarda peynirle eşleşmesi hiç şaşmayanıdır - peynirli ve rokalı tost, peynir tabağında incir, mozzarella ve kiraz domatesli şiş ya da yalnızca humusun yanında.

Salatada incir, ağır bir yemekteki turşuyla aynı rolü oynar - karşı sestir. Jambon ve yeşil yapraklarla, keçi peyniriyle, mozzarellalı caprese versiyonunda ya da avokado ve tohumlarla. Tuzlu bir tabanın ortasındaki o tatlı vuruş, salatayı bir zorunluluk olmaktan çıkaran şeydir.

Tatlıda tartların ve keklerin süsü olarak, hamurun içinde bir malzeme olarak ya da çikolataya batırılmış kullanılır. Ve en beklenmedik kısım burada: incir pizzaya da gider, çatniye ya da sosa, dondurmanın yanına, çorbanın üstüne süs olarak ve makarnaya.

Bütün bunlar tek bir şey anlamına geliyor. İnciri yalnızca tabaktan meyve olarak yiyorsanız, onu mümkün on beş yoldan birinde kullanıyorsunuz - hem de birkaç hafta süren bir sezonda. Gelecek yıl aynı ikilem aynı yerde belirecek, yalnız siz o zaman ne yapacağınızı biliyor olacaksınız.