Kraliçe Letizia, Barselona'da Viktorya Eugenia'nın chaton kolyesi ve ona uyan küpelerle ortaya çıktığında, bu bir moda tercihi değil - kurumsal bir duruştu. Kolye, eski İspanyol rejiminin son kraliçesi Viktorya Eugenia'dan miras kalan sekiz parçalı setin parçası; "joyas de pasar"ın güçlü sistemini temsil ediyor - şahsa değil, makama ait olan mücevherler.

Viktorya Eugenia'nın vasiyetinde mücevherlerin oğlu Juan de Borbón'a gitmesi gerektiği yazılı; o da Juan Carlos'a verdi, sonunda Felipe VI ile Letizia'ya ulaştı. Süs eşyası değil - kuşaklar boyunca dolaşan hukuki nesneler.

Koleksiyonda sekiz parça var ve en tanınmış olan 1906'dan kalan Fleur-de-Lis tacı; Letizia onu 2017'den beri sadece altı kez taktı. Rus incileriyle 37 incili kolye 1878'de Alfonso XII'den hediye geldi. İki chaton kolye Alfonso XIII'ün düğün hediyesiydi. Chaton küpeler bu koleksiyondan en sık tercihi.

Letizia'nın hiç takmadığı parçalar da var - dört dizili inci kolye kasada, kullanılmadan duruyor. Aynısı Kraliçe Sofía için de geçerli. Mücevherler sadece kraliçeler arasında dolaşmıyor - ne zaman görüneceğine kendi karar veriyorlar.

Balkanlarda bu hikâyeler yabancı bir reklam kataloğu gibi geliyor. Ama değil: kurumların gerçek zenginlik olarak saydığı şey budur - para değil, iktidar çizgisini kanıtlayan miras bir sembol. Makedonya'nın sorunu benzer, sadece tersi - 19. yüzyıl haçlarımızın nerede olduğunu bilmiyoruz, ne de devlet arşivlerinde kaybolan ikonaları kimin miras aldığını.