Kočani'de, Aziz Yorgi gününden önceki gecede, „Büyük Şehit Aziz Yorgi" tapınağında, suç ile komedi arasında bir şey yaşandı. Bir adam zorla kiliseye girmeye çalıştı. Başarısız girişimden sonra kaçmaya başladı. Ve aynı tapınağın etrafındaki metal çite takıldı.

Olay yerine polis memurları, Kočani'deki bölgesel itfaiye birimi ve acil tıbbi yardım servisi geldi. Üç servis de - kilise çitinde sıkışmış bir hırsız için. Halkın „Tanrı görüyor" dediği şey tam da bu.

Kötü fikirlerin taşrada nasıl bittiğine dair bundan daha güzel bir senaryo yazılabilir miydi? Kiliseye girersin. Beceremezsin. Kaçarsın. O kilisenin çitine tırmanırsın. Sıkışırsın. Ve polisin, itfaiyenin ve ambulansın seni çıkarması gerekir - tam dini bayram öncesi akşamı.

Komik başlığın arkasında daha ciddi bir soru var. Bir taşra kasabasında kim ve neden kiliseden çalmaya çalıştı? O kilisede değerli ne saklanıyordu? Bayram için kilise parası mıydı? İkonların gümüşü müydü?

Son yıllarda Makedonya'da kilise hırsızlıkları artış eğiliminde. Bazıları, Avrupa'daki yasadışı pazara yönelik ikon ve emanetleri hedef alan uzman gruplarla bağlantılı. Diğerleri - hayatta nereye gideceğini bilmeyen bir zavallının küçük hırsızlıkları, ki bu kişi gördüğü ilk kilitli asma kilidi açar.

Bu hırsız, açıkça ikinci kategoriye ait. Tanrı onu gördü. Ve Aziz Yorgi gününün arifesinde, ona gösterdi.

Polis onu çıkardı. Sağlık servisi muayene etti. Dava açılacak. Ama Kočani sakinleri için bu artık bir kahvehane hikâyesi - 6 Mayıs geçit töreninden sonra, „Aziz Yorgi" ikonu önünde haç çıkaranların önünde anlatılacak olan.

Balkan hikâyesi şaşırtmayı bırakmaz. Bazen trajik. Bazen komik. Ve bazen - Kočani'den gelen bu örnekteki gibi - aynı anda her ikisi.