Rusya ve Ukrayna arasında duyurulan ateşkesin yürürlüğe girmesinden sadece birkaç saat önce, Doğu Ukrayna'da Rus saldırıları en az 27 cana mal oldu. Zaporijya - 12 ölü, yaklaşık 20 yaralı. Kramatorsk - 6 ölü, 12 yaralı. Dnipro - 4. Poltava bölgesi - 5, aralarında ilk saldırıların hasarıyla başa çıkmak için gelen kurtarma görevlileri de var.

Zelenski saldırıları „sinik ve anlamsız" olarak nitelendirdi. Haklıydı. Ama Balkanların iyi bildiği gibi, savaşta sinizm bir hata değil - bir stratejidir.

Ukrayna 6 Mayıs gece yarısı başlayacak açık bir ateşkes önerdi ve Moskova'dan saldırıları durdurmasını istedi. Rusya kendi „ateşkesi" ile yanıt verdi - ama yalnızca geleneksel olarak Zafer Günü kutlanan 8 ve 9 Mayıs için. Başka bir deyişle: bize ne zaman uygun olursa o zaman duracağız.

Bu, Balkanlarda her zaman gördüğümüz „barış" - geçici, sembolik, törensel. 1989'da Moskova'nın Hırvatistan'daki savaş yüzünden değil, 9 Mayıs kutlaması yüzünden Viyana'yı iptal etmesi, Yugoslavya'nın dağılmasını hatırlayan herkese tanıdık geliyor. Bayram, hayattan daha önemli.

Peki neden tam olarak duyurulan ateşkesin önceki akşamı Poltava'daki gaz tesislerini bombalıyorsun? Çünkü enerji sisteminin kapasitesini tam yılın soğuk yarısından önce havaya uçurmak istiyorsun. Sonra güç pozisyonundan müzakere edebilirsin: ateşkesi rakibin ısınamayacağı zaman teklif edersin.

Zelenski takvimle barış istiyor; Putin tören tarihiyle yanıt veriyor. Ve Batı İran, Hürmüz ve Trump'la meşgulken, Ukrayna'da aynı üç yıllık savaş devam ediyor - bir farkla. Dünya artık daha da seyrek bakıyor.

Biz Balkanlarda 1990'larda komşularımızın savaşındaki her „aranın" bir sonraki tırmanma için reklam olduğunu yeterince hatırlıyor muyuz? Zaporijya bugün bu dersi veriyor - ne yazık ki, kendi ölülerini gömen 27 aile daha ile.