Hırvatistan'ın A3 otoyolunda, Zagreb'den Bregana'ya giden güzergâhta, Sredanci yakınlarında salı akşamı bir trajedi yaşandı. Makedon plakalı bir kamyon yoldan çıktı, orta koruyucu bariyeri parçaladı, bir direğe çarptı, karşı şeride geçti, tekrar çarptı - ve alev aldı. Şoför, Makedon, kabinde mahsur kaldı ve hayatını kaybetti.

Brod-Posavina Županije polisine göre kaza saat 14:15'te, Donji Andrijevci bölgesinde meydana geldi. „Şoför güney şeridinde ilerlerken araç kuzey tarafından yoldan çıktı", diye açıkladı yetkililer. Soruşturma ve temizleme çalışmaları sırasında trafik birkaç saat boyunca kısmen kesildi.

Bir Makedon kamyon şoförü daha evden uzakta hayatını kaybetti. Bu ekonomimizin görünmez mesleği - her gün 1.500 kilometre yol yapan, 40 ton yük taşıyan, 4-6 saat uyuyan, benzin istasyonlarında 45 dakikalık molalar veren ve direksiyon başında 14-16 saat sonra biten vardiyalarla çalışan insanlar. Evdeki aileleri besleyen ve oğullarını yolda kaybeden iş.

Böyle bir araç neden günün ortasında, güneşli havada, sağlam bir otoyolda bu kadar dramatik bir biçimde yoldan çıkar? Polis soruşturuyor. Ama Avrupa otoyolları için istatistikler net: şoför yorgunluğu, ekonomik baskı nedeniyle araç arızaları ve eksik tutulan teslimat süreleri başlıca nedenler. Makedon nakliye şirketleri Avrupa'nın en düşük ücretleriyle çalışıyor - bu da en sıkı sürelerle çalıştıkları anlamına geliyor.

Aynı manşeti kaç kez okuyacağız? „Makedon şoför Hırvatistan'da hayatını kaybetti". „Makedon şoför Almanya'da hayatını kaybetti". „Makedon şoför Avusturya'da hayatını kaybetti". Bunlar tesadüf değil. Bu bir ekonomik model.

Ve „aileyi kim geçindirecek?" sorusu geçtikten sonra, işverenler için rahatsız edici soru gelir: araçlar servis ediliyor mu? Şoförler yeterli eğitim alıyor mu? Sürüş programları Avrupa düzenlemelerine uyuyor mu? Bir yılda kaç yasal süre aşılıyor?

Makedonya'nın hâlâ işlevsel bir taşımacılık işçileri sendikası yok. Taşıyıcıların etkili bir denetimi yok. Ve Hırvatistan'dan gelen bu gibi her haber - küçük bir „başınız sağ olsun" ile karşılanır, hiçbir takip, hiçbir hesap sorma yok.

Bugün Sredanci'deyiz. Yarın bir sonraki otoyolda olacağız. Ve şoförün adını asla öğrenmeyeceğiz - belki cenazede mezmur okunurken hariç.