Güvenlik Konseyi'nin bir oturumunda Ukrayna'nın BM Daimi Temsilcisi Andrij Melnik, o salondaki birçok kişinin düşündüğü ama kimsenin yüksek sesle söylemediği şeyi söyledi: Rusya'yı Birleşmiş Milletler'in kararları bu kadar rahatsız ediyorsa - kapı orada.

„İzin verin bir öneri sunayım. Rusya, birliklerinin, daha doğrusu savaş suçlularının Ukrayna topraklarından koşulsuz çekilmesini talep eden Genel Kurul kararlarından bu kadar rahatsızsa, Rusya barbar politikasını açığa çıkaran bağımsız BM raporlarını reddediyorsa - o halde belki de vedalaşıp Birleşmiş Milletler'i terk etme zamanıdır", dedi Melnik.

Talep retorikte durmadı. Melnik, Rus güçlerinin tüm BM barış ve polis misyonlarından çıkarılmasını istedi ve Rusya'nın çocuklar ve silahlı çatışmalar raporlarında üst üste üç kez yer aldığını, ayrıca çatışmalarda cinsel şiddete karışan taraflar listelerinde bulunduğunu hatırlattı. Bu listelerdeki bir ülkenin „barış gücü" olarak devriye gezmesi - BM bürokrasisinin bile zor yuttuğu bir ironi.

„Rusya kapıyı çarpıp giderse bu salonda kimsenin gözyaşı dökeceğini sanmıyorum. Her gün Rus temsilci sürekli yalanlarla yüzümüze tükürüyor", diye ekledi Ukraynalı diplomat; Ukrayna hava savunmasına verilen desteğin „en az on kat, hatta daha iyisi - yirmi kat" artırılmasını da istedi.

Gerçekçi olmak gerekirse Rusya BM'yi terk etmeyecek - Güvenlik Konseyi'nde veto hakkı olan bir koltuk, inat uğruna bırakılamayacak kadar değerli. Ve Melnik'in asıl noktası da bu: öneri bir plan değil, bir ayna. Yaptırım altındaki ve suçlamalarla dolu listelere sahip bir ülkenin barışa karar veren masada oturduğu bir sistem - kendisiyle alay eden bir sistemdir. Ve biz Balkanlar'da, büyüklerin kuralları kendi ölçülerine göre yorumlamasının nasıl göründüğünü iyi biliriz.