ABD başkanına, Rus petrolü ve gazının en büyük beş alıcısına yüzde 100'e varan gümrük vergisi uygulama yetkisi veren bir yasa imzalandı. Bunların kim olduğunu tahmin etmek zor değil. Listenin başında Çin ve Hindistan var; bu ikisi son dört yılda Rusya'nın ihracat varillerinin büyük bölümünü aldı.

Rakamlar net. Araştırma merkezi CREA'nın verilerine göre, Aralık 2022 ile Ağustos 2026 arasında Rus ham petrol ihracatının yüzde 50'sini Çin, yüzde 37'sini Hindistan aldı. Türkiye ve Avrupa Birliği ise yüzde 5'er. Yani Brüksel Rus petrolünden ne kadar koptuğuyla övünürken, iki ülke petrolün neredeyse tamamını satın alıyordu.

48 sayfalık yasa, 11 Temmuz'da 71 yaşında hayatını kaybeden Senatör Lindsey Graham'ın adını taşıyor. Graham, Şubat 2022 işgalinin ardından Moskova'ya karşı daha sert önlemlerin en yüksek sesli savunucularındandı ve Kiev dönüşünün hemen ardından öldü. Yasa; Rusya devlet başkanını, üst düzey yetkilileri, finans kurumlarını ve Moskova'nın mevcut kısıtlamaları aşmak için kullandığı sözde gölge tanker filosunu da kapsıyor.

Bir çıkış yolu da var. Doğal gazının yüzde 15'inden azını Rusya'dan ithal eden ve bu bağımlılığı etkin biçimde azaltan ülkeler muaf tutuluyor. Başka bir deyişle: ceza, hâlâ çok alanlara yönelik, herkese değil.

Washington'dan büyük sözler şimdiden gelmeye başladı. Demokrat Senatör Richard Blumenthal önlemleri, Putin'in savaş makinesini boğacak "yıkıcı yaptırımlar" olarak nitelendirdi. Ukrayna Devlet Başkanı Volodimir Zelenski, tarihin sembolizmine dikkat çekerek kabulü memnuniyetle karşıladı - Ukrayna'ya yeniden Rus füzelerinin düştüğü haftada.

Ama asıl soru burada başlıyor. Çin ve Hindistan'a yüzde 100 gümrük vergisi, Rusya'ya değil, dünya petrol ticaretine yönelik bir yaptırımdır. Alıcılar geri çekilirse variller yok olmaz - yalnızca pazara giden daha uzun, daha pahalı ve daha karanlık bir yol bulurlar. Pazara giden yol pahalılaştığında ise faturayı yalnızca onu yazan ödemez.

Balkanlar'da bu sahneyi öteki taraftan tanıyoruz. Büyükler enerji fiyatları üzerinden her kavga ettiğinde, küçük ülkeler kimse kendilerine sormadan başkasının hesabının parçası olarak kalır. Bu yasanın ne kadarı gerçekten uygulanacak, ne kadarı müzakere masası için kâğıt üstünde kalacak? Kimsenin yüksek sesle söylemediği kısım tam da bu.