Соединетите Американски Држави и администрацијата на Трамп ја гледаат Македонија како близок пријател, „не само во регионот туку и во Европа“, а американската поддршка останува непроменета. Тоа е пораката на премиерот Христијан Мицкоски од Вашингтон, каде што е во неколкудневна работна посета. Реченицата ја носи дома секој премиер што бил во Вашингтон. Прашањето е што носи покрај неа.

Списокот е долг. Средба со Каролајн Вик од ДФЦ, Американската финансиска корпорација за развој, која според премиерот управува со портфолио од околу 200 милијарди долари. Разговори за финансирање на Чебрен и Галиште. Разговори за дата-центри со Крис Павловски, основачот на платформата „Рамбл“, и со уште пет компании. „Тоа е процес што е неповратен. Човештвото ќе се движи во таа насока“, вели Мицкоски.

Сега проверка, ставка по ставка. Чебрен и Галиште: воспоставен е канал за понатамошна комуникација, објавена одлука за финансирање нема. Дата-центрите: разговори. Единственото со потпис зад себе е Крстов Дол, рудникот за антимон – ДФЦ уште во април потврди до пет милиони долари проектно финансирање за „Пела глобал“, и тоа за подготовка и проценка на проектот, не за изградба. Во превод од дипломатски на македонски: сè останато е „во најава“.

Бројките што премиерот ги носи како аргумент се мешавина. Растот на БДП од 4,3 проценти во вториот квартал е потврден од официјалната статистика, со градежништво во плус од 21,9 проценти. Но тврдењето дека инфлацијата кај нас е „два до два и пол проценти пониска“ од европската не поминува проверка: во август трошоците на живот кај нас биле повисоки за 2,6 проценти, а во ЕУ за 3,2. Разлика од 0,6 процентни поени, и тоа со показатели што не се исти по методологија. Кога бројката е добра, нема потреба да се заокружува нагоре.

Најконкретното од Вашингтон е за Бугарија. Нема повлекување од договорите – очекувањата на „некои радикални елементи во нашата структура“, како што ги нарече премиерот, „би било идеално доколку сме ние сами на овој свет, но не сме сами“. Наместо тоа: „Потребно е да имаме уште еден на масата. Еве тоа нека биде претставник можеби од страна на Европската Унија.“ Односите со Софија ги опиша како „двонасочна улица“ и повтори: „Никогаш нема да влезам во процес без да имам предвидлив крај.“ Темата веќе ја отворил со Антонио Кошта и Каја Калас. Преведено: уставните измени сè уште стојат на масата, само сега сакаме и Брисел да седне на неа.

Дома, лидерот на СДСМ Венко Филипче тврди дека американската администрација има поинаква слика за политиките на Владата и отвора две прашања: кој сè патува во делегацијата и колку чини. Прашање што заслужува одговор со бројка, не со придавка.

Дали Вашингтон нè гледа како близок пријател – веројатно да, така ги гледа сите што дошле на средба. Дали ќе стави пари во Чебрен – тоа ќе го знаеме кога ќе видиме потпис, не интервју. Досега потписот е еден, и вреди до пет милиони долари.