RTS'de, „Perşembe saat 9'da" programında, Sırbistan Cumhurbaşkanı Aleksandar Vučić Sırp siyasetinde sıkça okunmayan bir mesajla çıktı: „Suçluları korumaya katılan herkesin gitmesi gerekiyor. Mafya polisi olmayacak." Son yirmi yılda onlarca böyle vaadin benzer bir tonu vardı - ama bu sefer somut tekliflerle geliyor.

„Bizim için yasanın üstünde olan kimse yok," diye ekledi Vučić. Sırp bağlamında düz anlamından çok daha fazlasını ifade eden bir cümle. Son birkaç ayda Sırbistan'ın polislerin organize suç gruplarını korumakla bağlantılı olduğu birkaç davayla - dahil edilmiş olarak varilde bulunan ve baş şüphelisi eski bir polis olan Aleksandar Nešović'in şok edici cinayet davası - karşı karşıya kaldığı düşünüldüğünde, Vučić'in önerisi en hassas anda geliyor.

Duyurduğu somut reformlar: polislerin muhbirlerle olan tüm temaslarının zorunlu raporlanması, ve önceden rapor sunmadan muhbirlerle görüşenlerin otomatik olarak görevden alınması. Bu, teoride polis ile organize suç arasında „iki taraflı" ilişkilerin oluşmasını engellemesi gereken teknik bir düzenleme - ama pratikte, bu yapılarda çalışmış herkes yerleşik bir kontrol sistemi olmadan yasanın işlemediğini bilir.

Soru, bunun siyasi bir vaat mi yoksa gerçek bir reform mu olduğu. Sırp siyasi sisteminde, ikisi arasındaki fark tarihsel olarak çok küçük. Ama gerçek şu ki Nešović davası bir dönüm noktası: bu sadece bir cinayet değil, herkesin bildiği ve kimsenin açıkça söylemek istemediği daha büyük bir şeyin semptomu - Sırp polisinin bazı kesimlerinin yıllardır iki tarafta oynadığı.

Böyle bir reform Meclisten geçecek mi? Belki. Uygulanacak mı? Bu, polis sendikalarıyla çatışacak siyasi iradeye kimin sahip olacağına büyük ölçüde bağlı - Sırbistan'da parçalanmış, güçlü ve ceza aygıtlarında uzun süreli ağları olan sendikalar. Yasayı ileri itecek güce sahip olan Vučić, şimdi kendi yapısı karşı çıktığında onu ayakta tutacak iradeye de sahip olduğunu kanıtlamak zorunda.