Pazartesiye bağlanan gece Bangkok'ta bir barda çıkan yangında en az 27 kişi öldü. Sekiz kişi daha yaşam mücadelesi veriyor, 60'tan fazla kişi ise yaralı - sıradan bir gece eğlencesini birkaç dakika içinde felakete çeviren bir trajedi.

Yangın gece yarısından kısa süre sonra popüler Chatuchak semtinde çıktı ve görgü tanıklarına göre korkunç bir hızla yayıldı. O anda sahne alan bir müzisyen nasıl başladığını anlattı: „Yangın bir prizden çıktı, sonra her şey çok hızlı oldu. Patlamalar oldu ve herkes dumandan ve alevlerden kaçmaya çalışıyordu.“ İtfaiyeciler ateşi yaklaşık yarım saatte kontrol altına aldı, ama çokları için çok geçti.

En trajik ayrıntı, kurbanların çoğunun nerede bulunduğu - insanların dumandan kurtulmaya çalışırken kaçtığı, binanın arka kısmındaki tuvaletlerde. Ön soruşturma, çoğunun yangının kendisinden değil, duman solumasından öldüğünü gösteriyor.

İşte her böyle trajedinin bıraktığı ders tam da bu - bir yangında en büyük katil çoğu zaman alev değil, duman ve net bir çıkışı olmayan bir mekândaki paniktir. Ardından gelen sorular hep aynı: yeterli çıkış var mıydı, yangın güvenlik sistemleri çalışıyor muydu, o mekâna işletme iznini kim verdi. Sansasyon aramak için değil, tekrarlanmasın diye.

Böyle trajediler, gece kulüplerinin ve barların çoğu zaman bu kadar insan için uygun olmayan mekânlarda işletildiği bizim bölgemize de yabancı değil. Dünyadan gelen böyle her haber, eve daha yakın bir uyarı da - gençlerin toplandığı yerlerde güvenlik kâğıt üstünde bir formalite değil, bir şeyler ters gittiğinde yaşamla ölüm arasındaki farktır.