Седуммина планинари од Зеница се качувале на Елбрус, највисокиот врв во Европа. Влегле во силна бура на висина над пет илјади метри. Двајца се спуштени живи и добија медицинска помош – Кемал Видимлиќ и Харис Адиловиќ. За другите пет спасувачките екипи дојдоа предоцна.

Руските власти соопштија дека телата на двајца планинари, најдени на 5.350 метри, се спуштени во подножјето. Уште три тела спасувачите ги лоцирале, но не можеле да ги евакуираат – „силни ветрови” и услови кои, како што соопштија, ја отежнуваат целата операција. Според медиуми во Босна и Херцеговина, експедицијата имала седум членови. Руската агенција РИА Новости, повикувајќи се на полициски извори, ја потврди нивната државјанска припадност пред официјалните органи да го сторат тоа.

Планина која не се потценува

Елбрус е висок 5.642 метри и се наоѓа северно од грузиската граница. Во планинарските кругови има репутација која не одговара на неговиот статус на „најпристапен петтилјадник” – на него се качуваат десетици илјади луѓе годишно, вклучително и добро подготвени аматери, а токму тоа е дел од проблемот. Врвот е технички поблаг од другите петтилјадници, но времето на него се менува во рок од минути. Тоа не е планина која убива со стрмнина. Убива со промена.

Ова е и рутата на која, со години, регионални планинарски друштва од целиот Балкан водат експедиции – Елбрус е за многу луѓе од овие простори првиот вистински голем врв, чекор пред Алпите или Хималаите. Затоа ова не е далечна вест.

Прашањата кои остануваат отворени

Кога група од седуммина се качува на висина над пет илјади метри, а се враќаат само двајца, првото прашање не е за храброст. Прашањето е за прогноза. Каква временска прогноза имала експедицијата пред искачувањето? Кој ја одобрил рутата и во кој временски прозорец? Дали на Елбрус, планина со официјални спасувачки служби и регистрација на групи, некој ги предупредил што доаѓа?

Руската истражна комисија ја води постапката. Од искуство со руските истраги во далечни планински реони, извештајот ќе стигне, но не наскоро и не многу детален.

Зеница чека

Во меѓувреме, во Зеница се чека – три тела сè уште се на планината, а спуштањето зависи од исто она време што ги затвори горе. Ова е најтешкиот дел, оној за кој нема соопштение: семејствата кои знаат каде се нивните луѓе и не можат да ги вратат дома додека ветерот не се смири.

Балканот има долга традиција на планинарење и уште подолга традиција на импровизација во сè останато. Двете обично одат заедно додека не се сретнат со планина која не прифаќа импровизација.