Њујорк по половина век повторно на врвот, Бронсон излезе од сенката на Дончиќ

Њујорк Никс ја вратија титулата таму каде кошарката звучи како град – и тоа по серија во која Џејлен Бронсон беше неприкосновен. Тој беше прогласен за МВП на финалето со просек од 32,6 поени, 4,6 асистенции и 4,2 скокови, и стана дури вториот играч на Никс во историјата со таа награда, по легендарниот Вилис Рид од 1970 и 1973 година. Иронијата е поголема од трофејот: Бронсон ја започна кариерата во сенка на Лука Дончиќ во Далас, отпишан како низок второкол избор, а сега има прстен и признание што Словенецот сè уште го нема. Финалето меѓу Сан Антонио и Њујорк беше најгледано во 21 век, а градот по титулата буквално гореше – запален автобус, искршено полициско возило, нереди. Слава што се слави со хаос – типично њујоршки.

Јанис го избра Мајами, сагата на летото добива расплет

Едно од најголемите имиња во лигата конечно покажа каде сака да биде. Јанис Адетокумбо го одбрал Мајами и, според информациите, наскоро ќе има и договор. Со месеци се шпекулираше за неговата иднина – Бостон, Хит, секаде каде што има простор за уште една ѕвезда – а сега играта изгледа решена. Кога еден МВП решава да си замине од клубот во кој беше икона, целата лига се преструктуира околу таа одлука. Останува да се види дали Мајами добива готов шампион или само најголемото име на пазарот што и понатаму бара екипа околу себе.

ЛеБрон пред нов потег, Шариќ се враќа во Евролигата

На 40+ години, ЛеБрон Џејмс сè уште е тема на секоја трансфер приказна – овој пат извештаите го поврзуваат со Сан Антонио, екипата што штотуку загуби во финалето. Дали легендата бара уште еден прстен на крајот или само уште една сцена, тешко е да се каже кога станува збор за играч што одамна ги надмина обичните мерила. Во меѓувреме, Европа добива познато лице назад – Дарио Шариќ се враќа во Евролигата, потег што за балканската кошарка значи повеќе од кое било НБА гласина. Понекогаш враќањето дома е поголема вест од заминувањето во непознато.

Македонските кошаркари се собираат за Ирска и Луксембург

Дома, репрезентацијата ги започна подготовките за дуелите против Ирска и Луксембург – противници што на хартија се во дофат, но кошарката одамна нè научи дека ниту еден натпревар не се добива на хартија. За македонската кошарка секој квалификациски прозорец е шанса да се покаже дека земјата што некогаш имаше респект во регионот сè уште може да се бори. Победите против вакви ривали не носат слава, но загубите носат непотребни прашања – а токму затоа овие мечеви мора да се земат сериозно.

И младата репрезентација влезе во погон

Покрај сениорите, и младата кошаркарска репрезентација од деновиве е во погон со свои подготовки. Тоа е делот од системот за кој ретко се пишува, а токму од таму доаѓа секоја идна генерација. Македонската кошарка со години живее од поединци што се пробиваат сами; организиран млад состав што редовно тренира и игра е единствениот начин тоа да се промени. Дали од оваа генерација ќе израсне некој што ќе ја врати земјата меѓу големите – тоа никој не може да го вети, но ако не се работи со младите, одговорот секако е не.