Деноноќниот циклус на размена меѓу Москва и Киев влезе во нова фаза. По 21 жртва од руски ракетен и дрон-удар врз Киев на 14 мај, украинскиот одговор стигна следната ноќ – и тоа не во форма на политичка изјава, туку во форма на пламен над Русија.

Главната мета: рафинеријата за нафта во Рјазан, една од најголемите во земјата. Капацитет од над 17,1 милион тони нафта годишно. На 450 километри од украинската граница, и на 180 километри југоисточно од Москва. Жителите објавија видеа со неколку дронови во небото пред да слушнат експлозии. Регионалниот гувернер Павло Малков потврди три загинати, 12 повредени, оштетени станбени згради. Полниот опсег на штетата сè уште се проценува.

Тоа не беше единствениот удар. Социјалните мрежи од Русија објавија снимки од дим над воениот аеродром во Ејск, во Краснодарскиот регион. Сергеј Собјанин, градоначалникот на Москва, потврди дека пет украински дронови биле уништени над главниот град околу полноќ – привремено беа запрени летовите на двата најголеми московски аеродроми, Домодедово и Шереметјево. Експлозии беа евидентирани и во Крим – во Евпаторија и во Саки.

Стратегијата на Киев е јасна и не е нова – удри ги парите. Дронови систематски ја гађаат руската нафтена и гасна инфраструктура за да го намалат приходот што му оди на Кремљ за војна. Само во април 2026, биле забележани најмалку 21 удари на рафинерии, гасоводи и нафтени постројки – највисока месечна бројка во последните четири месеци.

За балкански читатели постојат двa точки на внимание. Прва: што се случува со цените на нафта на меѓународните пазари кога главните производни капацитети на Русија систематски горат? Истиот феномен што го почувствувавме во 2022 година. Втора: дали ескалацијата кон позначителни цели (поголеми рафинерии, поглема територија на ударите) сигнализира дека Киев избира да го продолжи конфликтот, а не да го заврши? Прашањето е реторичко, но одговорот лежи во магметот.