Душан Влаховиќ си заминува од Јувентус, и тоа како слободен играч – без ниту едно евро во касата на клубот што пред три и пол години истресе над 80 милиони евра за да го донесе од Фиорентина. Договорот му истекува на 30 јуни, преговорите за нов крахираа оваа недела, и приказната што требаше да трае со години завршува со празни раце за Торино.

Србискиот нападач седна на маса со раководството за разговор што требаше да реши сè. Не реши ништо. Влаховиќ бара поголема плата отколку што Јувентус е спремен да понуди, а кога двете страни не се поместуваат ни сантиметар, крајот е само прашање на датум.

Бројките зад приказната не се лоши – 68 гола во 168 настапи во сите натпреварувања. Но осумдесетте милиони купуваа очекување дека тој ќе биде столбот на нападот следната деценија, а тоа очекување никогаш не се претвори во постојаност. Имаше блесок, имаше голови, немаше континуитет.

Последната сезона му ја скрши повредата – сериозен мускулен проблем во ноември што бараше операција и го држеше настрана повеќе од четири месеци. Се врати силно пред крајот, ама дотогаш веќе беше доцна за договорот.

Спортскиот директор Џорџо Кјелини не криеше горчина: „Тажен сум зашто сакав Душан да остане – му е гајле за клубот. Но сака поголема плата. Под сегашните услови, нема да остане во Италија.” Преведено од дипломатски на обичен јазик: парите не се совпаднаа.

Интересот, сепак, не недостасува. Бајерн Минхен, Челси, Њукасл и Барселона веќе контактирале со неговите застапници, а Наполи е во играта особено откако клупата ја презеде Масимилијано Алегри – тренерот што го водеше Влаховиќ токму во Торино. Слободен нападач на 26 години со таква биографија ретко долго останува без понуди. Прашањето не е дали ќе најде клуб, туку кој ќе ја плати платата што Јувентус ја одби.