Германија ја преполовува вратата низ која со години излегуваат работници од Западен Балкан – и тоа директно ги погодува Македонците. Квотата за работници преку таканаречената регулатива за Западен Балкан се сече од 50.000 на 25.000 работни места годишно, назад на нивото пред јуни 2024 година.

Промената е дел од коалицискиот договор меѓу ЦДУ/ЦСУ и СПД, а образложението е построга контрола на работната миграција. Регулативата е онаа што им дозволува на граѓаните од Македонија, Албанија, Босна и Херцеговина, Косово, Црна Гора и Србија да работат во Германија и без формални квалификации – доволно е да имаат конкретна понуда за работа и согласност од Федералната агенција за вработување. За многумина оттука, тоа беше еден од најпристапните легални патишта до плата во евра.

Тука доаѓа противречноста што Берлин не ја објаснува докрај. Германија и понатаму има недостиг на работници – во градежништвото, угостителството, услугите. Значи, од една страна фалат раце, а од друга се преполовува најлесниот легален начин тие раце да стигнат таму. Некој сепак ќе ги пополни тие места; прашањето е само дали легално и евидентирано, или на друг начин.

За Македонците што планираат таков чекор, последиците се конкретни: поголема конкуренција за помалку места, подолго чекање и помала шанса барањето да биде одобрено, особено во периодите со најголема побарувачка. Точен рок за примена на законските измени сè уште нема, но насоката е јасна.

Ова е и потсетник на нешто што кај нас ретко се кажува гласно: колку луѓе заминуваат не е апстрактна бројка, туку мерка за тоа што дома не им нудиме. Кога една туѓа квота станува вест што „важно за Македонците”, тоа кажува каде сме – земја чиј најголем извоз сè уште се сопствените луѓе.