Сите ја паметат Грејс Кели и принцот Ренје во 1956 година како моментот кога Холивуд се вселил во палата. Седум години порано тоа веќе се случило, само со поинаква невеста. На 27 мај 1949 година Рита Хејворт се омажи за принцот Али Кан во хотелот „Л’Оризон“ на Азурниот брег, и тоа што го облекла тој ден сè уште е поинтересно од сè што дошло потоа.

Фустанот не бил бел. Бил во небесно сина свилена мусолина, изработен од Жак Фат, со блуза со деколте во форма на V и плисирана сукња до средина на потколеницата. Со него оделе шешир со широк обод во ист тон, букет од портокалов цвет, црни чевли и црни ракавици. Во 1949 година тоа не било естетски избор – тоа било јавен став.

Останатото од свадбата беше сè што епохата можела да понуди. Над 500 гости – принцови, принцези и аристократи од целиот свет. Над 600 шишиња шампањско. Дваесет килограми кавијар. И 450 литри колонска вода истурена во базенот на хотелот, врз чија површина од свежо цвеќе биле составени иницијалите на двојката. За невестата бил поставен посебен тепих.

Приказната почнала една година порано, во 1948. Хејворт, веќе славна по улогата во „Гилда“, го запознала принцот на јахта на Француската ривиера додека нејзиниот брак со Орсон Велс се распаѓал. Тој бил плејбој и нејзин обожавател, и ја бомбардирал со цвеќе, накит и покани за затворени забави.

Она што таа го рекла дека ѝ значело не бил луксузот. Веќе го имала. Тоа што ѝ го нудел принцот бил излез од славата – место каде што нема да биде „Гилда“. Тоа е барање што ниту еден кавијар не може да го исполни, и тоа се покажа брзо.

Од бракот се роди ќерката Јасмин Ага Кан. Во 1953 година, четири години по свадбата со 500 гости, дојде разводот – неверства и разочарувања. Свадбата на векот траеше четириесет и осум месеци.

Сепак, тој син фустан ја надживеа целата приказна. Бјанка Џагер обично се смета за онаа што ја скрши традицијата на белата невеста. Рита Хејворт го направи тоа дваесет и две години порано, на најгледаната свадба на својата деценија, и никој не ѝ го признава тоа.