Јакната што ја измислија за рибарите, а ја облекоа Елизабета II, Дијана и Алекса Чанг: како Barbour од 1894 стигна од пристаништето до Гластонбери

Со првите есенски дождови, на улиците повторно се појавуваат јакните од восочен памук. Малку облеки можат да се пофалат дека се неофицијална униформа на британската кралска фамилија и, во исто време, симбол на инди рок генерацијата. Оваа може. А почнала како работна облека за луѓе што немале никаква врска со дворците.

Приказната почнува во 1894 година во пристаништето Саут Шилдс, на северот на Англија, каде што Шкотланѓанецот Џон Барбур го основал брендот и ја отворил првата продавница. Целта била едноставна: облека од восочен памук што ги штити од студ, ветер и бескраен дожд морнарите, рибарите и пристанишните работници. Тој работнички оклоп полека ја освоил британската висока класа за лов и живот на село и ги поставил темелите на она што модата денес го нарекува стил на „стари пари“.

Униформата на Балморал. Кралското семејство ја направи своја омилена облека за излетите во шкотските планини. Има логика: јакната е создадена за лов, риболов и јавање, со посебни џебови за патрони и восочена површина што не пропушта влага. Елизабета II редовно ја носеше во Балморал и Виндзор, а Чарлс III со децении носи практично исти модели, во склад со одржливоста што јавно ја проповеда. Брендот добил три Royal Warrant, официјалните сертификати на британскиот двор, и е меѓу ретките што ја задржале привилегијата, која кралот ја обнови во 2024 година.

Со текот на времето јакната стана британски статусен симбол, рамо до рамо со Land Rover, чизмите Hunter и твидот Harris. Големиот пресврт дојде во седумдесеттите и осумдесеттите со Дијана Спенсер. Уште пред официјално да стане принцеза од Велс, ја фотографирале во Barbour, со фармерки, бисери и чизми за јавање. Таа опуштена, а сепак аристократска слика обележа цела ера, а Кејт Мидлтон денес ја продолжува традицијата.

Од кралските градини до калта на Гластонбери. Вистинската револуција се случи далеку од дворците, во калта на фестивалот Гластонбери. На крајот на двеилјадитите јакната ја загуби ексклузивноста и стана столб на естетиката позната како „indie sleaze“. Главна виновничка беше Алекса Чанг, тогаш муза на инди рокот и девојка на Алекс Тарнер. Таа го носеше Barbour често во машки модели или неколку броеви поголем, преку свилени мини фустани во стилот на долна облека, искинати тексас шорцеви, морнарски џемпери на ленти и гумени или воени чизми. Цела генерација појури во продавниците за половна облека да го копира изгледот.

Тука е и парадоксот што тешко се пропушта: јакна измислена за рибари денес се продава како знак на аристократски вкус, а модата ни ја сервира како новост секоја есен. Но за разлика од повеќето трендови, оваа барем го исполнува ветувањето – направена е да издржи дожд, ветер и години носење.

Како да ја носиш оваа зима. Стилистите предлагаат четири формули. Градски „стари пари“: со панталони на набори, кошула под кашмирски џемпер со V-деколте и класични мокасини. Ноќен инди: преку свилен фустан, со хулахопки и кожни чизми, за контраст меѓу грубиот восочен памук и нежната свила. Викенд надвор од градот: прави фармерки, дебел плетен џемпер и гумени или планинарски чизми. И слоевито за градот: отворена, преку карирано сако и плетен кардиган, со широки панталони и балетанки или ниски штикли.