За неколку илјади евра, ризикуваме трајно да ја уништиме една од најубавите планини во источна Македонија. Така изгледа реалноста зад проектите за мали хидроцентрали на Плачковица и во атарот на Блатец – проекти кои се претставуваат како „зелена енергија“, а во пракса носат еколошка и егзистенцијална штета.

Под изговор на развој и обновливи извори, планинските реки се ставаат во цевки, а живите корита – срцето на планината – се претвораат во суви канали. Реката Блатешница, од која со децении се напојуваат луѓето, нивите и селските чешми, денес е доведена пред сериозна закана. Цевководи долги километри значат едно: река без вода, село без иднина.

Плачковица не е празен простор за експерименти. Таа е природно богатство, климатски регулатор и туристички потенцијал кој може да носи долгорочна корист – ако се зачува. Наместо одржлив развој, добиваме неповратна штета: уништени корита, пресушени извори и разочарани заедници.

Жителите на Блатец веќе јавно предупредуваат дека ова не е борба против развојот, туку борба за опстанок. Прашањето е едноставно и болно:
Дали навистина вреди за ситни пари да ја уништиме убавината на Плачковица и животот во Блатец?

Ако денес молчиме, утре ќе гледаме суви корита таму каде што течеше живот. Природата нема резервна копија. Она што ќе го уништиме – нема да се врати.

Поддршката за жителите на Блатец одамна ги надмина границите на селото. Денес, цела Македонија стои со Блатчани. Граѓани, еколошки активисти, планинари, риболовци, земјоделци и обични луѓе од сите краеви на Македонија јасно порачуваат дека ова не е локален, туку национален проблем.

Борбата за реката Блатешница и за Плачковица прерасна во симбол на отпорот против уништувањето на природата за ситен профит. Поддршката на социјалните мрежи, јавните апели и солидарноста од целата земја покажуваат дека граѓаните препознаваат неправда – и не молчат.

Пораката е јасна и едногласна:
кога се брани водата, се брани животот. Денес Блатец е прва линија на одбрана, но утре тоа може да биде кое било село, која било река. Затоа Македонија застана зад Блатчани – затоа што ова е борба за заедничко добро, за природата што не припаѓа на поединци, туку на сите.