Со пролетта, кујната менува ритам. Тешки зимски јадења се повлекуваат, лесни зеленчуци заземаат свое место, и рибата и морските плодови повторно стануваат вистински избор. Шпанскиот пристап оваа сезона нуди три рецепти кои ги комбинираат – лигни со грав, ослич со артичока, и линџини со школки. Сите три без преголема компликација, но со средоземноморска суштина.

Лигни во ред со бел грав, печени домати чери и розмарин. Време: 55 минути, за четворица. Потребни се 600 грама лигни во прстени, 400 грама бел грав, 300 грама домати чери, голем кромид, две чешниња лук, црвена пиперка, 120 мл бело вино, лажица доматна паста, 400 грама пасирани домати, маслиново масло, сол, пипер, димена пиперка, ловоров лист, розмарин, магдонос. Доматите чери се печат на 200 степени 20 минути со малку розмарин. Кромидот, лукот и пиперката се пржат 12 минути. Се додава доматната паста, потоа лигните за две минути. Се полеваат со вино, се додаваат пасираните домати, ловоровиот лист и розмаринот – се вари 20 минути. Грав и печените домати на крај, уште пет минути. Магдонос на врв.

Ослич во зелена сос со артичока и грашок. Време: 40 минути, за четворица. Четири парчиња филе ослич, лук праз, осум артичоки, 120 грама грашок, две чешниња лук, лажица брашно, 150 мл бело вино, 250 мл рибна супа, магдонос, маслиново масло, сол, пипер, варени јајца за украс. Артичокките се чистат и се потопуваат во вода со лимон. Прво се обработуваат во вода со сол. Лукот пораз се пржи шест минути, се додава лук, потоа брашно, потоа вино. Кога ќе се згусне, додаваме рибна супа, артичока и грашок. Магдоносот на крај. Ослич се става во сосот – две и пол минути од секоја страна. Се движи тенџерот напред-назад за сосот да се емулгира.

Линџини со школки, тиквичка и сос од бело вино. Време: 30 минути, за четворица. 400 грама линџини, 800 грама школки, голема тиквичка, две лук праз, две чешниња лук, 120 мл бело вино, три лажици павлака, маслиново масло, лимон, чили, магдонос, сол, пипер, малку путер. Школките се вараат три-четири минути со 60 мл вино во затворено тенџере. Месото на половина се вади. Тиквичката се сече на тенки ленти со гулач. Лук пораз се пржи пет минути, се додава лук и чили, потоа вино и течност од школките. Се додава павлака и кора од лимон. Тестенините се вараат до ал денте. Тиквичка во сосот, потоа тестенини, школки и сок од лимон. На крај путер за сјај.

Едно правило што важи за сите три рецепти: школка што не се отвори при готвење – се фрла. Не е тврдоглава, туку најверојатно е расипана. Истото правило важи и за други чудеса во кујната – ако нешто не сака да заработи како што треба од почеток, обично подобро е да не инсистираш.

Овие рецепти не се ниту нови, ниту револуционерни. Се класични средоземноморски јадења. Но токму затоа функционираат – имаат пет века позади себе. На Балкан секогаш сме се правеле дека и нашата кујна е средоземна. Делумно е. Оваа сезона е добра прилика да се потсетиме – артичокката не е само на Сицилија, ослич не е само за Шпанија, и школките можат да се готват и без 90 евра по чинија во ресторан со венецијански морачи на менија.