На 4 мај 1980 година, во Клиничкиот центар на Љубљана, починал Јосип Броз Тито – доживотен претседател на Социјалистичка Федеративна Република Југославија. Денес изминуваат 46 години од тој датум. На неговиот погреб во Белград дошле над 200 државници и официјалци од цел свет – број кој во тоа време не го имал никој.

Тито раководел со Југославија 35 години, ги предводел антифашистичкиот отпор и Народноослободителната армија во Втората светска војна, бил еден од основачите на Движењето на неврзаните земји – блок на нации надвор од NATO и Варшавскиот пакт. Го изграил систем кој спои шест народи, две азбуки, три религии и бројни тензии во единствена федерација.

Четириесет и шест години подоцна, неговото наследство останува поделено. За едни тој е симбол на социјална правда и меѓународна чест. За другите – диктатор кој ги затворал и прогонувал противниците. Ниту едната слика не е комплетна без другата. Граѓани од сите поранешни југословенски земји сè уште ја посетуваат неговата гробница во Белград – „Куќата на цвеќата” во Дедиње. Тоа само по себе кажува нешто.