Policia kroate arrestoi të paktën tre të rinj - mes tyre një i mitur - për një seri kërcënimesh të rreme me bombë të dërguara në shkollat në Kroaci. Koordinimi ishte përmes chate-ve të lojërave, dhe mesazhet kishin një model të ngjashëm në disa qytete, me "nënshkrimin" e një qelize terroriste.

Numrat janë të mëdhenj: rreth 220 kërcënime me bombë në 48 orët e fundit. Shkollat në Zagreb u bllokuan, prindërit erdhën të panikuar, nxënësit u përcollën në shtëpi. Policia punoi në disa rajone të Kroacisë njëkohësisht për të mbyllur burimet.

Të gjitha këto mesazhe përdorën grupe komunikimi të lojërave. Jo WhatsApp. Jo Telegram. Chat-e lojërash - Discord, Steam, shumë më të përdorura mes fëmijëve 12, 13, 14 vjeç. Moshë për të cilën nuk pret të jetë e përfshirë në "veprim kriminal të koordinuar", por që ka të gjitha mjetet për këtë në kompjuterin e vet.

Ky model nuk është vetëm kroat. Fushata të ngjashme kanë ndodhur në Serbi dhe në Bosnje e Hercegovinë në dy vitet e fundit. Edhe në Maqedoni - disa herë është mbyllur ndërtesa e Universitetit, sërish pas kërcënimesh anonime që më vonë rezultuan të rreme. Kur ka një rast, është incident. Kur ka 220 në dy vende për një javë, është trend.

Pyetja për prindërit dhe për sistemin arsimor nuk është "kur do t'i kapin ata". Është "pse fëmijët mendojnë se kjo është qesharake apo interesante". Kultura e lojërave prej vitesh ndërpritet me forma të dhunës, provokimit dhe autoritetit të rremë. Kur një grup fëmijësh mund të ndalojë funksionimin e shkollave të një vendi të tërë, nuk jemi në "incident të mitur". Jemi në çështje të kapacitetit operacional.

Në Ballkan ky model duhet të lexohet me kujdes. Jo se këtu nuk ka popullatë më të re me pajisje. Por sepse jemi në të njëjtin mjedis dixhital dhe të njëjtin rrezik. Mbyllim një grup, hapet tjetra. Të gjithë ne - shkollat, policia, prindërit - jemi një hap pas lojës.