Trembëdhjetë vjet një emision satirik e talli pushtetin në Serbi. Tani nuk është më, ndërsa shpjegimi është - kontabilistik.

Mijëra njerëz dolën në rrugët e Beogradit për shkak të heqjes së „24 minuta“, emisionit të Zoran Kesiqit. Protestën e organizuan shoqatat e gazetarëve, mes tyre NUNS dhe UNS, me mbështetjen e mediave si N1 dhe Nova.rs. Kolona kaloi pranë Kuvendit dhe pranë Presidencës - dy adresa të zgjedhura ashtu që porosia të mos kërkojë shpjegim shtesë.

Arsyeja zyrtare: 500.000 euro

Pronari i ri i televizionit Nova S, fondi investues portugez Alpac Capital, përmendi arsye financiare. Sipas tyre, programi kushtonte mbi 500.000 euro në vit për më pak se 30 orë përmbajtje. Shifra është aq e saktë sa është e pakontestueshme - por në vetvete nuk shpjegon pse pas trembëdhjetë vjetësh dikush papritur e hap kalkulatorin pikërisht mbi këtë emision, e jo mbi ndonjë tjetër.

Kesiqi mendon se vendimi është politik, me një arsyetim që vështirë hidhet poshtë: humori arrin te publiku te i cili lajmet nuk arrijnë. Është njoftuar se emisioni vazhdon në YouTube nga 19 shtatori.

Ajo që u tha në shesh

„Kemi pësuar tepër humbje si profesion dhe si shoqëri. Nuk mund ta pranojmë më këtë“, deklaroi kryetari i NUNS-it, Zhelko Bodrozhiq. Olivera Kovaçeviq nga bordi ekzekutiv i UNS-it ishte më e drejtpërdrejtë: „Një shoqëri që rrit propagandistë të bindur në vend të gazetarëve nuk ka të ardhme.“

Aktorja Ceca Bojkoviq pyeti a besojnë vërtet autoritetet se me shuarjen e një emisioni do ta heshtin pakënaqësinë e qytetarëve, dhe shtoi se vendi ka ndryshuar rrënjësisht në 14 vjetët e fundit.

Pronar nga Lisbona, efekt në Beograd

Këtu ka një detaj që meriton vëmendje. Vendimin nuk e mori as ministri, as trup rregullator, as gjykatë - e mori një fond me seli jashtë vendit, mbi bazën e një tabele shpenzimesh. Ky është versioni më i pastër i censurës moderne: askush nuk ndaloi asgjë, thjesht zëri nuk dilte më me leverdi.

Pyetja që prej këtu kthehet drejt rajonit është e pakëndshme pikërisht sepse është e zbatueshme kudo. Kur mediat kalojnë në duart e fondeve që shohin vetëm koston për orë programi, kush do ta financojë përmbajtjen që i pengon pushtetit? Përgjigjja për momentin është YouTube - dhe kjo nuk është zgjidhje, është strehë e përkohshme.