Rreth 90 qytetarë nga Serbia, të mbërritur me një fluturim çarter nga Beogradi, u mbajtën në pistën e aeroportit në Tivat më 3 qershor - aeroplani mbeti i mbërthyer në tokë ndërsa policia kufitare malazeze kryente kontrolle të detajuara të udhëtarëve.

Sipas policisë, bëhet fjalë për „kontrolle të shtuara" para Samitit BE - Ballkani Perëndimor, gjatë të cilave fluturimi çarter nga Beogradi me rreth 90 shtetas serbë u shënjua dhe u vu nën kontroll. Autoritetet kontrollonin edhe kush vjen e pse dhe sa planifikon të rrijë në vend.

Udhëtarët, kuptueshëm, ishin të shokuar nga një trajtim i tillë - njerëz që zbritën për pushime verore, e papritmas të mbajtur në pistë si kërcënim sigurie. Policia paralajmëroi se pas kontrolleve aeroplani do të kthehet në Beograd.

Historia menjëherë mori ngjyrë politike në të dy anët e kufirit - mediat serbe e paraqitën si poshtërim, ato malazeze si siguri rutinore para samitit. E vërteta, si zakonisht në Ballkan, ndoshta është ngecur diku në mes: një protokoll real sigurie, i shfrytëzuar nga të dyja palët njësoj për një poentë politike të brendshme.

Po njerëzit e thjeshtë? Ata mbetën aty ku mbeten gjithmonë në grindje të tilla - në pistë, me valixhe në dorë, duke pritur që dikush mbi ta të vendosë kur sërish do të mund të kalojnë një kufi që deri dje e kalonin pa pyetje. Sa herë e pamë të njëjtin skenar në Ballkan - shtetet grinden, kurse faturën e paguan udhëtari?