Rreth orës një pas mesnate, në autostradën M3 në Hungarinë lindore, një autobus polak doli nga karrexhata pranë Mezőkeresztesit dhe u përmbys. Dymbëdhjetë njerëz humbën jetën, rreth dhjetë janë të plagosur rëndë, ndërsa dhjetëra të tjerë shpëtuan me lëndime më të lehta. Njëmbëdhjetë nga të vdekurit ishin të vdekur ende në vendngjarje; edhe një ndërroi jetë në spital.

Autobusi transportonte 57 pasagjerë dhe dy shoferë, dhe udhëtonte nga Serbia drejt Polonisë. Kjo do të thotë se automjeti kishte kaluar tërë rrugën nëpër rajon para se të arrinte në autostradën hungareze - të njëjtën rrugë nëpër të cilën çdo fundjavë vere lëvizin dhjetëra autobusë plot me njerëzit tanë.

Shpëtimi zgjati me orë. Policia dhe zjarrfikësit duhej t'i nxirrnin pasagjerët e bllokuar nëpër dritare, ndërsa për të ngritur automjetin e dëmtuar prej 24 tonësh u thirr edhe teknika civile e vinçave. Vetëm duke ngritur boshtin e pasmë mundën të arrinin te ata që kishin mbetur të shtypur nën autobus.

Shoferi është në paraburgim

Sipas informacioneve të para, shkaku më i mundshëm është zënia e gjumit në timon. Shoferi është ndaluar, ndërsa pjesa e autostradës u mbyll për hetim dhe këqyrje. Polonia dërgoi një autobus tjetër për të mbijetuarit.

Dhe këtu vjen pyetja që nuk është hungareze, as polake. Një autobus me 59 persona në rrugë të gjatë nate me dy shoferë - sa orë ishte secili prej tyre në timon, a u morën pushimet e përcaktuara, dhe kush e kontrollon këtë derisa automjeti kalon nëpër katër shtete? Tahografi do ta thotë. Pyetja është nëse dikush shikon në të para një aksidenti, apo vetëm pas tij.

Linjat ndërkombëtare të natës nëpër Ballkan dhe Evropën Qendrore punojnë sipas të njëjtit model dekadë pas dekade: bileta më e lirë, rruga më e gjatë, gjumi më i pakët. Dymbëdhjetë familje sot numërojnë vende të zbrazëta - ndërsa mbikëqyrja e atyre rrugëve edhe më tej mbështetet kryesisht në atë që të mos ndodhë asgjë.