Kina i porositi Japonisë ta respektojë rendin ndërkombëtar të vendosur pas Luftës së Dytë Botërore. Shkas është vizita e presidentit rus Vladimir Putin në ishullin Iturup të arkipelagut të Kurileve - territor që Tokio e konsideron të vetin dhe për të cilin Japonia parashtroi protestë zyrtare.

„Kina insiston që Japonia t'i respektojë rezultatet e fitores në luftën antifashiste”, njoftoi Ministria e Punëve të Jashtme e Kinës. Formulimi është zgjedhur me kujdes: nuk kontestohet kush ka të drejtë mbi ishujt, por kujtohet kush e humbi luftën.

Një kontest tetëdhjetëvjeçar, i nxjerrë pikërisht tani

Ishujt Kurile janë ndër kontestet territoriale më të vjetra të pazgjidhura në botë - për shkak të tyre Rusia dhe Japonia formalisht nuk kanë as marrëveshje paqeje nga Lufta e Dytë Botërore. Tokio pretendon se ishujt historikisht i takojnë. Moska për këtë nuk bisedon. Asgjë nga kjo nuk është e re.

E re është se kush paraqitet. Pekini publikisht qëndroi pas pozitës ruse, kurse përfaqësuesit rusë Maria Zaharova dhe Dmitrij Medvedev i vlerësuan deklaratat japoneze si „politikisht irrelevante, fyese dhe juridikisht të pavlefshme”. Kur Kina dhe Rusia në mënyrë të sinkronizuar ngrenë të njëjtën kartë historike kundër Japonisë, kjo nuk është më kontest për disa shkëmbinj në Oqeanin Paqësor.

Argumentimi historik është arma më e përshtatshme në diplomaci pikërisht sepse nuk ka afat skadimi. Çdo kontest mund të ringjallet kur të nevojitet, kurse askush nuk mund ta mbyllë me fakte - ngase faktet janë tetëdhjetë vjeçare dhe secila palë ka të vetat.

A na duket e njohur kjo? Në Ballkan historia rrallë është lëndë e historianëve. Ajo është argument rezervë, që qëndron në sirtar dhe nxirret kur politika aktuale mbetet pa diçka më të fortë.