Mish viçi i zier spanjoll me verë të kuqe: mishi i butë vjen nga copat me ind lidhës dhe nga një orë zierje e qetë

Mishi i zier është gjellë në të cilën askush nuk beson derisa ta provojë pas një ore në zjarr të ulët. Versioni spanjoll, estofado de carne, bëhet me verë të kuqe, karota dhe një salcë që trashet pothuajse vetë. Sekreti nuk është te erëzat. Sekreti është te zgjedhja e mishit dhe te durimi.

Çfarë mishi të blini

Mish viçi me shumë ind lidhës: kërci, qafa, faqet ose barku. Gjatë gatimit të gjatë kolagjeni i këtyre copave shndërrohet në xhelatinë, mishi zbutet dhe salca merr trup. Copat e ligta, „të pastra“, nuk janë për këtë gjellë - do të mbeten të thata. Nëse doni mish derri, merrni qafë, faqe ose brinjë. Kofsha e qengjit e prerë në copa është gjithashtu zëvendësim i mirë.

Përbërësit për 4 porcione

1 kg kërci viçi i prerë në kubikë
4 karota
1 qepë
2 thelpinj hudhër
2 gjethe dafine
500 ml verë e kuqe
500 ml lëng mishi viçi
domate e grirë
miell për ta rrokullisur mishin
vaj ulliri, kripë dhe piper i zi
disa degë rozmarine të freskët për servirje

Përgatitja

Qëroni dhe grini qepën, hudhrën dhe karotat.
Rrokullisni kubikët e mishit në miell, kriposini dhe skuqini në një tenxhere të gjerë me vaj ulliri, në disa raunde.
Nxirrni mishin dhe lëreni mënjanë. Në të njëjtën tenxhere shtoni edhe pak vaj.
Kaurdisni qepën, hudhrën dhe karotën derisa të zbuten, kriposini dhe hidhni piper.
Shtoni gjethet e dafinës dhe domaten.
Hidhni verën dhe rritni zjarrin që alkooli të avullojë.
Kthejeni mishin, shtoni lëngun dhe lëreni të ziejë qetë në zjarr të ulët rreth një orë.
Servirni me degë rozmarine të freskët.

Tri gabimet që e bëjnë mishin të fortë

I pari është tenxherja e mbushur plot me mish. Nëse copat janë të ngjeshura, lëshojnë ujë dhe në vend që të skuqen, ziejnë. Prandaj mishi skuqet në raunde, ndërsa mielli ndihmon që korja të marrë ngjyrë dhe më vonë e trash salcën. I dyti është nxitimi. Në tenxhere të zakonshme gjella kërkon të paktën një orë, por shpërblimi është shije më e përqendruar dhe salcë e mëndafshtë. Në tenxhere me presion është gati për 30 deri në 40 minuta, varësisht nga copa, por salca është më e hollë dhe zakonisht duhet të reduktohet edhe pak. I treti është mishi i gabuar, për të cilin tashmë folëm.

Nëse salca është e hollë dhe nuk doni më miell, keni tri zgjidhje. Bluani një pjesë të perimeve të ziera dhe kthejini në tenxhere. Shtoni një copë bukë të skuqur ose pak bukë të grirë dhe bluajini me lëngun. Ose thjesht zgjidhni faqe ose kërci - kolagjeni i tyre vetë e trash salcën ndërsa gatuhet ngadalë.

Më mirë nesër

Mishi i zier është një nga gjellët e rralla që janë më të shijshme të nesërmen. Një natë në frigorifer i rrumbullakos shijet, xhelatina përhapet nëpër salcë dhe shkrihet sërish kur ngrohet. Servirni me oriz të bardhë, pure patatesh, patate të pjekura ose të skuqura, bizele ose makarona të shkurtra. Çdo kuzhinë ballkanike ka gjellën e vet të zier dhe gjyshen e vet që betohet se e saja është më e mira. Spanjollët shtojnë verë - pyetja është vetëm nëse do të mbetet diçka për nesër.