Apple charlotte, ëmbëlsira britanike nga buka e djeshme dhe mollët: mbështjellës nga bukë me gjalpë, mbushje e dendur dhe rreth 50 minuta në furrë

Britanikët kanë një ëmbëlsirë që, në thelb, është pranim se buka nuk hidhet. Quhet apple charlotte: një puding i ngrohtë në të cilin fetat e bukës të lyera me gjalpë krijojnë një mbështjellës të artë e krokant, ndërsa brenda ka mollë të butë, pothuajse kremoze. Kur nxirret nga kallëpi, e ruan formën e enës - një cilindër që në pjatë duket më i shtrenjtë se sa kushton vërtet.

Receta është e vjetër. Një nga shënimet e hershme është në librin The Art of Cookery Made Easy and Refined të kuzhinierit anglez John Mollard nga viti 1802, ku shfaqet një „sharlotë me mollë“ shumë e afërt me atë të sotme. Origjina është në kuzhinën e kursimit: një mënyrë për të përdorur bukën e mbetur dhe mollët e sezonit. Në Maqedoni e njëjta logjikë lindi pofesnat, fetat e bukës të skuqura me vezë - britanikët vetëm shkuan një hap më tej dhe e futën bukën në furrë me sheqer.

Përbërësit (për 6 deri në 8 racione)

• për mbushjen: 1,2 kg mollë të tharta (renetë ose varietet i ngjashëm), 70 g gjalpë pa kripë, 80 g sheqer të bardhë, lëkurë e grirë imët e gjysmë limoni, 1 lugë lëng limoni dhe 2 lugë ujë vetëm nëse nevojitet
• për mbështjellësin: 14 deri në 16 feta bukë të bardhë për tost, mundësisht pa kore dhe me brendi të fortë, 120 deri në 150 g gjalpë të shkrirë pa kripë dhe 1 lugë sheqer për spërkatje (sipas dëshirës)
• për shërbim (sipas dëshirës): krem vanilje, krem qumështi i rrahur lehtë ose akullore vanilje

Mbushja është gjithçka. Mollët qërohen, u hiqet fara dhe priten në copa 2 deri në 3 centimetra, sa më të barabarta. Në një enë të gjerë mbi zjarr të ulët deri mesatar shkrihet gjalpi, shtohen mollët, sheqeri, lëkura dhe lëngu i limonit, dhe ziejnë të mbuluara 15 deri në 25 minuta, duke i përzier herë pas here, derisa të zbuten. Nëse ngjiten para se të lëshojnë lëng, atëherë shtohet uji. Pastaj ena zbulohet dhe gjithçka zien edhe 5 deri në 10 minuta, duke e përzier shpesh, që të avullojë lëngu i tepërt. Një pjesë e mollëve shtypen, një pjesë mbeten copa. Mbushja duhet të jetë e dendur si reçel, jo e ujshme - ky është i vetmi rregull që nuk guxon të thyhet, sepse mbushja e lëngshme e rrëzon gjithë konstruksionin.

Mbështjellësi. Furra ngrohet në 200 gradë (180 me ventilator). Lyhet një kallëp i thellë me mure të drejta, me diametër 18 deri në 20 dhe lartësi 7 deri në 9 centimetra, ndërsa në fund vihet një rreth letre pjekjeje. Bukës i pritet korja, disa feta priten në trekëndësha për fundin, ndërsa të tjerat në drejtkëndësha të gjerë mjaft të lartë për muret. Çdo copë lyhet me gjalpë nga të dyja anët - në mënyrë të barabartë, por pa u njomur. Fundi mbulohet pa boshllëqe, drejtkëndëshat renditen në këmbë përgjatë mureve, pak të mbivendosur, deri në buzë të kallëpit. Brenda shkon mbushja e ftohur, shtypet lehtë që të dalin xhepat e ajrit, ndërsa sipër mbulohet me bukën e mbetur, sërish të lyer me gjalpë dhe sipas dëshirës të spërkatur me sheqer.

Pjekja dhe nxjerrja. Kallëpi vihet në tepsi: 15 minuta në 200 gradë, pastaj edhe 30 deri në 40 minuta në 180, gjithsej rreth 45 deri në 55 minuta. Është gati kur pjesa e jashtme është thellësisht e artë, me ndonjë vend më të errët, ndërsa struktura e fortë. Nëse pjesa e sipërme errësohet shumë shpejt, mbulohet lirshëm me letër alumini. Pastaj vjen pjesa më e vështirë - pritja. Sharlota pushon 15 deri në 20 minuta, buzës i kalohet me një thikë të hollë, sipër vihet një pjatë dhe kthehet me një lëvizje të vendosur.

Shërbehet e ngrohtë, në copa, me krem vanilje, krem qumështi ose akullore. Nëse buka juaj është shumë e freskët dhe e butë, lërini fetat disa orë të forcohen. Buka një ditë e vjetër këtu nuk është problem, por përparësi - dhe kjo është e gjithë filozofia e kësaj ëmbëlsire.