Kur Uashingtoni papritur fillon të shkruajë gjëra të bukura për ndonjë shtet ballkanik, ia vlen të kontrollosh çfarë ka ai shtet nën këmbë dhe mbi tokë. Këtë herë bëhet fjalë për Serbinë, kurse revista Forbs numëroi katër arsye pse Beogradi papritur u bë i rëndësishëm për administratën e Trumpit.

Arsyeja e parë është gazi. Serbia ndodhet mbi të ashtuquajturin Korridor Vertikal të Gazit, përmes të cilit gazi amerikan i lëngshëm dhe gazi azerbajxhanas duhet të arrijnë deri në Evropë. Sipas analizës, Beogradi ka ndarë rreth 1,6 miliardë dollarë për sigurinë energjetike, çka mund të mundësonte nacionalizimin e plotë të kompanisë së naftës NIS nëse Rusia e pengon shitjen tek MOL-i hungarez.

Arsyeja e dytë është litiumi. Forbs pretendon se Serbia zotëron rezervat më të mëdha të litiumit në Evropë dhe se projekti Jadar mund të mbulonte nëntëdhjetë përqind të nevojave të sotme të kontinentit për këtë mineral strategjik. Dhe këtu fshihet kuptimi i vërtetë i gjithë tregimit: Amerika dëshiron që Serbia ta çojë atë litium në perëndim, e jo drejt Kinës.

Arsyeja e tretë është ushtria. Sipas shkrimit, Serbia po e modernizon në mënyrë aktive ushtrinë e vet me blerje nga Franca, Spanja, Gjermania dhe Izraeli. Forbs sugjeron hapur që SHBA ta rrisin shitjen e drejtpërdrejtë të armëve për t'i afruar forcat serbe me standardet perëndimore. Me fjalë të tjera, bli nga ne, jo vetëm nga të tjerët.

Arsyeja e katërt është Lindja e Mesme. Serbia përshkruhet si aleate e sigurt e Izraelit dhe e Emirateve të Bashkuara Arabe, kurse kompania izraelite e mbrojtjes Elbit Systems po ndërton një fabrikë dronësh me vlerë rreth dy miliardë dollarësh.

Përfundimi i Forbs është se Serbia është një aleate serioze që jep rezultate konkrete, ndryshe nga disa partnerë të tjerë evropianë. Tingëllon si kompliment. Por komplimentet nga fuqitë e mëdha rrallë vijnë falas. Ballkani e njeh këtë skenë përmendësh: së pari lëvdata, pastaj llogaria. Pyetja që Beogradi duhet t'i shtrojë vetes nuk është sa është i çmuar, por çfarë do të kërkohet në këmbim.