Në moshën 53-vjeçare, pas një sëmundjeje të gjatë, ka ndërruar jetë Irena Radovanoviç - gazetare e MIA-s, një nga ato që e njihte politikën maqedonase më mirë se vetë politikanët, por që kurrë nuk e kërkonte vendin e parë.

Karriera e saj është një prerje e gjithë skenës së gazetarisë maqedonase pas pavarësisë. Filloi nga javorja Fokus (1991-2001), më pas në „Veçer" në rubrikën e politikës së brendshme. Nga viti 2004 shkruante në Nova Makedonija. Mes redaksive të tjera ku la gjurmë janë Makedonija denes, javoret Denes dhe Forum, Dnevnik, Radio Maqedonia e Lirë. Që nga viti 2014 ishte në MIA - tavolina e agjencive të gazetarisë maqedonase, korrespondente dhe analiste për politikën e brendshme.

Radovanoviç ishte „kronikania e qetë", siç e përshkruan kolegët. Nuk ishte yll politik. Nuk ishte zë televiziv. Ishte ajo që puna e agjencisë rrallë e shpërblen: e saktë, e disiplinuar, këmbëngulëse. Mijëra lajme, analiza, raporte dhe kontekste politike e shënuan diskursin publik bashkëkohor maqedonas - por emri i saj rrallë bëhej pjesë e debateve publike.

Ky është paradoksi i gazetarisë agjenciale. Kur je në ekran televiziv, ke emër. Kur shkruan për agjenci, tekstet e tua lexohen, por nënshkruhen me iniciale agjenciore. Mijëra politikanë në 25 vitet e fundit janë cituar përmes Radovanoviçit - por pak veta pyesnin se kush është fytyra pas atyre teksteve.

Kur ikën një gazetare si Irena, nuk ikën vetëm një person. Po humbet një lloj pune gazetareske që në hapësirën mediatike maqedonase po bëhet gjithnjë e më e rrallë: disiplina, saktësia, përkushtimi në fushën e politikës së përditshme, pa skandalizim. Në një epokë ku të gjithë kërkohen për mendim, ka gjithnjë e më pak të tillë që japin fakte. Radovanoviç ishte nga këta të dytët.

Familja dhe kolegët nga MIA, Shoqata e Gazetarëve dhe redaksitë nëpër të cilat ka kaluar, e përcjellin me një hidhërim të qetë. Dhe me një kujtesë se gazetaria maqedonase, pavarësisht gjithçkaje, ende ka profesionistë të vërtetë - madje edhe kur institucionet nuk i dallojnë sa janë këtu.