Deponia e Jugohromit në Jegunovcë përmban 2,2 milionë tonë mbeturina, prej të cilave 7.388 tonë janë krom gjashtëvalent - një nga substancat më kancerogjene të njohura për shkencën. Ujërat nëntokësore në afërsi përmbajnë deri në 100.000 herë më shumë krom se sa lejohet. Ndërsa burimi Rashçe - që e furnizon Shkupin me ujë të pijshëm - ndodhet vetëm 80 metra larg.

Numra që ta ngrisin gjakun

Përqendrimi i kromit gjashtëvalent në ujërat nëntokësore: 10-500 mg/L, ndonjëherë deri në 1.000 mg/L në sistemet e drenazhimit. Niveli i lejuar: 0,01 mg/L. Çdo ditë, 40-70 kilogramë krom gjashtëvalent hyjnë në Vardar. Uji i Vardarit poshtë deponisë përmban shtatë herë më shumë krom se sa lejohet.

Profesori Trajçe Stafilov konfirmon se cilësia aktuale e ujit në Rashçe është e shkëlqyeshme, por paralajmëron: "Askush nuk mund të përcaktojë nëse dhe kur ujërat nëntokësore të ndotura mund të arrijnë burimet e Rashçes. Dimë se ujërat nga Shari rrjedhin nën deponi, duke krijuar rrezik të përhershëm."

Shtatë zgjidhje, asnjëra nuk është e lirë

Studimi propozon shtatë zgjidhje të mundshme. Mbulimi dhe drenazhimi kushton rreth 20 milionë euro, por nuk e zgjidh problemin afatgjatë. Zhvendosja në një lokacion lokal me izolim fizik kushton rreth 54 milionë euro. Largimi i mbeturinave jashtë vendit e zgjidh problemin përgjithmonë, por kushton 90 milionë euro.

Ministria e Mjedisit i identifikon dy opsionet e para si "më të pranueshme". Buxheti vjetor për impiantin e trajtimit: 17 milionë denarë - mjaftueshëm për mirëmbajtje, por jo për përmirësime. Grupi punues ende duhet të formohet.

Eko Svest paralajmëron se Ministria e ka dokumentin mbi një vit. Një vit të plotë - ndërsa 7.388 tonë krom qëndrojnë 80 metra nga uji që e pimë. Sa ende kohë duhet të kalojë që dikush të vendosë?