Eskavatorët hynë në Keramidnicë: bulevardi që pret nga viti 1965 më në fund çahet - por vetëm përgjysmë

Eskavatorët hynë në Keramidnicë. Qyteti i Shkupit ka nisur rrëzimin e një pjese të shtëpive në trasenë ku duhet të çahet bulevardi që do të lidhet me urën „General Mihajllo Apostollski“ në Aerodrom. Afati për shpërnguljen e familjeve pronat e të cilave ishin përfshirë në shpronësimin e përfunduar skadoi më 3 shtator - të nesërmen filloi rrëzimi.

Projekti është vazhdim i bulevardit ASNOM dhe duhet të lidhë Aerodromin dhe Gazi Babën. Sipas llogaritjeve të Qytetit, nga Lisiçe deri te Pallati i Drejtësisë me automjet do të arrihet për 5 minuta, me autobus për 10, me biçikletë për 18 dhe në këmbë për 35 minuta - kursim deri në 20 minuta për qytetarët e tri komunave.

Ura që u bë shaka

Kjo rrugë ekziston në dokumentacionin planor të Shkupit qysh nga viti 1965. Gjashtëdhjetë e një vjet. Projekti nisi në kohën e Petre Shilegovit, kur u ndërtua ura. Me ardhjen e Danella Arsovskës gjithçka ndaloi, ndërsa ajo deklaroi se ura do të shërbejë për peshkim, sepse kishte marrëdhënie pronësore-juridike të pazgjidhura në trasenë përmes Keramidnicës.

Ai ishte momenti kur një objekt infrastrukturor në kryeqytet zyrtarisht mori nofkë. Ura qëndronte e ndërtuar dhe e mbyllur, ndërsa kryetarja bënte shaka me qytetin e vet. Tani kryetari Orce Gjorgjievski thotë se pas skadimit të afatit për shpërngulje janë krijuar kushtet për të vazhduar me hapin kyç.

Gjysmë pune

Çarja do të zhvillohet pjesërisht. Krahu që duhet të dalë pas qendrës tregtare „Ist gejt“ është problematik për shkak të shpronësimit të pazgjidhur dhe një numri të madh procedurash gjyqësore që ende vazhdojnë. Gjorgjievski pretendon se deri në fund të mandatit do t'i përfundojë negociatat. Edhe vetë ura „General Mihajllo Apostollski“, meqë ra fjala, ende nuk është e hapur për qarkullim - edhe pse ajo ishte paralajmëruar.

Pra kemi një urë që nuk përdoret, një bulevard që çahet përgjysmë dhe procedura gjyqësore që do të vendosin për pjesën tjetër. Plus familje që javën e kaluar lanë shtëpitë e tyre. Ato janë paguar, të paktën sipas Qytetit - „janë paguar të gjitha lëndët ku është zgjidhur shpronësimi“.

Pyetja që mbetet nuk është nëse bulevardi do të jetë i dobishëm. Do të jetë. Pyetja është pse një qyteti i duhen gjashtë dekada nga ideja te eskavatori dhe sa mandate duhet të kalojnë për të çarë një rrugë prej dy kilometrash e gjysmë. Çdo kryetar i ri trashëgon punën e papërfunduar të paraardhësit dhe e lë tjetrën të papërfunduar. Vetëm shtëpitë në Keramidnicë nuk janë më.