Nëse mendonit se vetëm te ne qiraja ikën përpjetë më shpejt se paga, shikoni nga Kroacia fqinje. Ajo u bë kampione e Bashkimit Evropian në shtrenjtimin e qirave - marrja e një banese me qira atje sivjet është plot 22 për qind më e shtrenjtë se vjet, kërcimi më i madh mes të gjitha anëtareve të Unionit.

Shifra është dramatike, por historia pas saj është e njohur për këdo që jeton në rajon. Kroacia në vitet e fundit përjetoi bum turistik, hyrjen në eurozonë dhe fluks blerësish të huaj që i ngritën çmimet edhe të shitjes edhe të qirasë. Rezultati është se popullsia vendase, sidomos të rinjtë, gjithnjë e më vështirë gjen banesë me çmim të përballueshëm në vendin e vet.

Për Maqedoninë, ky është më shumë se lajm nga fqinjësia - është pasqyrë e trendit që edhe te ne po përshpejtohet. Shkupi tashmë prej vitesh sheh si qiraja për një banesë të hijshme i tejkalon të ardhurat mesatare, kurse të rinjtë rrinë te prindërit më gjatë ose ikin jashtë vendit. Kroacia vetëm e tregon shkallën e radhës të së njëjtës sëmundje: kur banesa bëhet investim për të huajt në vend të shtëpisë për vendasit, çmimin e paguajnë ata që më së paku munden.

Pyetja që i shmanget i gjithë rajoni është e thjeshtë: çfarë bën shteti kur banesat bëhen të paarritshme për qytetarët e vet? Kroacia, edhe përkundër anëtarësimit në BE dhe eurozonë, nuk ka përgjigje të gatshme. E nëse historia më e pasur ballkanike e suksesit lufton me të njëjtën gjë, vështirë se te ne dikush e ka zgjidhjen gati në sirtar. Deri atëherë, të rinjtë do të vazhdojnë ta masin qiranë përballë pagës - dhe gjithnjë e më shpesh të humbin.