Ndonjëherë zëri i një fshati është më i fortë se nënshkrimi i një investitori. Pas më shumë se dhjetë vjet lufte, banorët e fshatit të Vinicës Bllatec morën atë për të cilën protestuan, bllokuan rrugë dhe ruajtën roje pranë lumit - Qeveria shkëputi koncesionin për ndërtimin e një hidrocentrali të vogël në lumin Bllateshnica.

Vendimi për shkëputjen e njëanshme të kontratës u mor më 30 qershor dhe u botua në Gazetën Zyrtare më 3 korrik. Investitori "Energji luks" nga Koçani ka 30 ditë të ankohet në Gjykatën Administrative. Kryetari i Vinicës, Mitko Kostadinovski, njoftoi se me këtë rrumbullakohet edhe një hap në mbrojtjen e interesit publik dhe të vlerave natyrore të hapësirës.

Por historia e vërtetë nuk është në vendimin qeveritar - ajo është në këmbënguljen e një fshati prej 1.800 banorësh. Kur matjet e para gjeodezike nisën përgjatë lumit vendas, i gjithë Bllateci u shndërrua në rezistencë qytetare. Arsyeja ishte konkrete dhe ekzistenciale: minihidrocentrali me tubacione do të merrte thuajse tërë ujin e lumit, ndërsa pikërisht pranë tij kalon edhe tubacioni i fshatit prej të cilit njerëzit furnizohen me ujë. "Në një segment prej tre kilometrash fshati do të mbetej pa ujë, kurse bota e gjallë do të përjetonte katastrofë ekologjike", thonë banorët.

Kjo është histori që ia vlen të mbahet mend, sepse rrallë përfundon kështu. Me vite, hidrocentralet e vogla në Maqedoni janë ndërtuar në lumenj malorë pa shumë pyetje, kurse protestat e popullsisë vendase zakonisht përfundonin në boshllëk. Këtë herë, fshati nuk u dorëzua - bllokoi edhe rrugën Vinicë-Berovë, mbajti roje dhe nuk hoqi dorë as pas dhjetë vjet pasigurie.

"Rezultat i bashkimit, këmbënguljes dhe zërit të qytetarëve", thonë nga bashkësia vendore. Dhe këtu është mësimi që pushtetet rrallë e pranojnë me zë: kur qytetarët janë të organizuar, këmbëngulës dhe të qartë në atë që kërkojnë, edhe një koncesion i nënshkruar mund të kthehet mbrapsht. Pyetja tani është sa lumenj të tjerë të tillë në Maqedoni presin fshatin e tyre që nuk do të dorëzohet.