Kur Karlos Alkaraz hyn në një çast të vështirë në fushë, i thotë vetes tri fjalë me zë: "Karlitos, bëj magji." Nuk është pozë për kamerat - është teknikë që psikologjia e njeh mirë, dhe që secili prej nesh mund ta përdorë, pa servuar asnjë gejm në jetë.

Ajo që bën sportisti quhet dialog i brendshëm - mënyra si i flasim vetes kur jemi nën presion. Tereza Hero, trajnere për zhvillim personal, e shpjegon mekanizmin thjesht: "Mënyra si i flasim vetes mund ta rrisë vetëbesimin, të na ndihmojë t'i qetësojmë nervat dhe të mbajmë fokusin në çaste presioni." Nervoza nuk zhduket - thjesht pushon së zëni tërë hapësirën në kokë.

Dallimi që e thekson Hero është kyç: motivimi nuk është mendjemadhësi. Motivimi të kujton atë që tashmë e ke për t'u përballur; mendjemadhësia kërkon miratimin e të tjerëve dhe ndjenjën e epërsisë. Kur i thua vetes "do të jap gjithçka nga vetja", ky është motivim. Kur i thua vetes "unë jam më i mirë se të gjithë", kjo është diçka tjetër, dhe nuk mban gjatë.

Pjesa praktike është më e thjeshtë sesa tingëllon. Së pari, vër re si i flet vetes kur gjërat shkojnë keq - shumica e njerëzve as nuk e kuptojnë sa ashpër e rrahin veten nga brenda. Së dyti, zëvendëso zërin bllokues me një fjali që të çon drejt veprimit: në vend të "nuk mundem", thuaj "do të provoj sa më mirë që di". Së treti - dhe më e rëndësishmja - ushtroje atë para çasteve të rëndësishme, mos improvizo nën presion.

Ballkanasi është mjeshtër në një gjë: ta rrahë vetëvlerësimin e vet me gjenerata përvoje. "Nga unë s'del gjë", "s'do t'ia dal", "të tjerët janë më të mirë" - këto janë fjali që i dëgjojmë në shtëpi që të vegjël. Prandaj ky lajm nuk është për tenis. Nëse një djalë që servon për miliona duhet me vetëdije të ushtrojë si t'i flasë vetes, ndoshta edhe ne mund të pushojmë së qeni kritiku ynë më i ashpër brenda kokës sonë.