Ekziston një tipar që e mbron trurin më mirë se çdo suplement ushqimor, dhe nuk blihet në farmaci: kurreshtja. Sipas neurologëve, njerëzit që gjatë gjithë jetës e ushqejnë mendjen me gjëra të reja e shtyjnë rënien njohëse për rreth 7 vjet krahasuar me ata që ndalojnë së mësuari.

Shifra nuk është nxjerrë nga ajri. Një studim tetëvjeçar i qendrës mjekësore të universitetit Rush në Çikago, me 1.939 të rritur të moshuar, tregoi se ata me jetë intelektuale më të pasur kanë 38 për qind më pak rrezik të zhvillojnë sëmundjen e Alchajmerit. Leximi, mësimi i gjuhëve, vizitat në muze, shkrimi, interesat e larmishme - e gjithë kjo ndërton diçka që shkenca e quan rezervë njohëse.

„Rezerva njohëse është aftësia e trurit për të përballuar plakjen ose dëmtimin pa shfaqur simptoma të rëndësishme", shpjegon neurologu Hose Migel Lajnes. Me fjalë të tjera, truri që ka stërvitur gjithë jetën gjen rrugë anësore kur ato kryesoret dëmtohen - si një qytet që ka më shumë rrugë, e nuk ndalon kur njëra mbyllet.

Një pjesë tjetër e hulumtimit tregoi diçka konkrete: të moshuarit që mësuan të luanin shah përmirësuan rezultatet në testet e arsyetimit dhe kujtesës së punës - dhe më shumë përparuan pikërisht ata që deri atëherë nuk dinin të luanin. Poenta nuk është sa i zgjuar je tani, por sa i gatshëm je të mësosh diçka të re nesër.

Dhe këtu është lajmi i mirë për secilin: ndryshe nga gjenetika, kurreshtja është në duart tona. Nuk kërkon para, nuk kërkon kohë në palestër, nuk kërkon recetë. Kërkon vetëm të mos pushosh së pyeturi. Dhe kjo, në fund, është investimi më i lirë në shëndet që ekziston fare.