Top-modelja australiane Ell Makferson thotë se sekreti i lumturisë së saj nuk është te shtimi, por te heqja. Pas një periudhe të vështirë në jetë, ajo u kap pas diçkaje që tingëllon banale, por nuk është - pastrimit. Jo vetëm i garderobës, por i gjithçkaje: miqësive, zakoneve, mendimeve, madje edhe versioneve të vetes që i kishte tejkaluar tashmë.

Ideja është e thjeshtë. Psikologia Sara Navarete e përkufizon kështu: „Nëse diçka zë hapësirë fizike ose mendore, por nuk sjell paqe, dobi apo kuptim, ndoshta nuk duhet të jetë aty." Kjo vlen edhe për sirtarin plot me gjëra që nuk i përdorni, edhe për llogarinë në rrjetet sociale që ju bën të ndiheni jo mjaftueshëm të mirë.

Praktikisht, pastrimi shkon në disa nivele. Fizikja është më e lehta - hidhni atë që mbledh vetëm pluhur dhe barrë mendore. Dixhitalja kërkon guxim - hiqni nga ndjekja profilet që ju shesin jetën e përsosur të tjetrit në vend që t'ju frymëzojnë. Dhe më e vështira është emocionalja: të rishqyrtoni lidhje që i mbani nga zakoni, frika ose faji.

Niveli më i thellë është ai me veten. Të çliroheni nga vetëkritika, nga „duhet" e „më duhet" të përjetshme, nga identitete që nuk ju përshtaten më. Makferson thotë se të mësosh të thuash „jo" është akt vetërespekti, jo egoizmi - dhe ky është një mësim që rrallë na e japin.

Në Ballkan, ku shtëpitë shpesh janë plot me gjëra „për çdo rast" dhe ku ruhet gjithçka - nga rrobat e vjetra te mëritë edhe më të vjetra, pastrimi tingëllon gati rebel. Por poenta e Makferson nuk është rregull për hir të rregullit. Poenta është e thjeshtë: nuk bëhemi më të lumtur përmes grumbullimit, por përmes të mësuarit ta vlerësojmë atë që tashmë e kemi.