Një shi pasdite - dhe Manastiri sërish nën ujë. Rrebeshi i së hënës pasdite i shndërroi rrugët në shtretër lumenjsh dhe e prishi funksionimin normal të qytetit: rrjeti i ujërave atmosferike, siç pranuan edhe nga Komuna, nuk mund ta priste sasinë e ujit që u derdh menjëherë.

Lista e ndërhyrjeve të NP „Niskogradnja" lexohet si një adresar i gjysmës së qytetit: lagjja Streljište te pika e karburantit në rrugën „8 Shtatori", Karpoš-Klanica drejt „Železnička"-s, vetë „Železnička" te „Imperator", „Partizanska" para Mjekësisë së punës, rrugët „Bursa" dhe „Car Samoil", Gorno Orizari me kanalin kullues dhe Përroin e Raštani-t, Kurdeles në „Strčin", Kurdeles-i i vjetër te „Vasko Karangelevski", pastaj „Badembalari", „Bair" dhe „Široka", ku grilat nuk e mblodhën ujin që zbriste nga kodra. Makineritë mbeten në terren, ndërsa ekipet ndërhyjnë edhe në rrugët drejt fshatrave Raštani, Brusnik dhe Lavci.

Nga Komuna thonë se të gjitha ekipet në dispozicion dolën menjëherë dhe punojnë deri në normalizim, me apel ndaj shoferëve për kujdes. Kjo është në rregull - njerëzit në terren e bëjnë punën e tyre, dhe atë nën shi. Por pyetja që vetëimponohet është tjetër: sa herë duhet të shfaqen të njëjtat adresa në një listë të tillë që përmbytja të pushojë së qeni „surprizë" dhe të bëhet projekt? Grilat që nuk e mbledhin ujin nga kodra nuk janë stuhi moti - janë një konstatim infrastrukturor. Sa kushtojnë ndërhyrjet pas çdo shiu, dhe sa do të kushtonte që njëherë e mirë të zgjidhej kullimi?

Rrebeshet afatshkurtra po bëhen pamje gjithnjë e më e shpeshtë e verës - këtë e thotë përvoja personale e çdo manastirasi. Infrastruktura e qytetit ose do të përshtatet, ose „surpriza" do të përsëritet me çdo stuhi verore. Deri atëherë: çizme, durim dhe ekipet e „Niskogradnja"-s në terren.