Mickoski i ofron opozitës vend në dialogun me Bullgarinë: LSDM e quan „cirk“, Levica refuzon negociata bilaterale me Sofjen

Kryeministri Hristijan Mickoski nga foltorja e Kuvendit ia zgjati dorën opozitës: le të propozojë përfaqësuesit e saj në ekipin që udhëheq dialogun me Bullgarinë. „Ne absolutisht do ta respektojmë këtë“, tha ai, duke iu përgjigjur pyetjes së Arbana Pasholit nga „Fronti Evropian“ për strategjinë e zhbllokimit të integrimeve evropiane. Opozita e shikoi dorën - dhe secila parti u përgjigj në mënyrën e vet, shumica me refuzim.

LSDM ishte më e ashpra: „Ne nuk marrim pjesë në cirkun Medrano, këtë e bëjnë satelitët e Mickoskit“, ndërsa e gjithë përgjegjësia, sipas tyre, është te kryeministri, i cili ka punuar „për izolim, jo për integrim“. BDI u përgjigj diplomatikisht se gjithmonë është e gatshme të kontribuojë, por se duhet „të shihet cilat janë qëllimet e kësaj ftese të hapur“. Levica fillimisht tha se nuk ka qëndrim, e pastaj shpalli qëndrimin më parimor: pranon negociata me institucionet e BE-së, por jo me Bullgarinë, sepse vetë pranimi i negociatave bilaterale me Sofjen është qëndrim politik, e jo procedurë neutrale. Uniteti kombëtar, sipas Levicës, nuk ndërtohet „duke ndarë vende në ekipet negociuese“.

Çfarë negociohet në të vërtetë?

Dialogu nisi më 8 tetor në Sofje, me takimin e ministrit Timço Mucunski dhe koleges së tij bullgare Velislava Petrova-Çamova, me këshillën e presidentes së Komisionit Evropian Ursula von der Leyen. Vetë Mucunski tha se nuk pati përparim. Sinjalet nga Sofja ishin se nuk ka rinegocim të ndryshimeve kushtetuese me efekt të shtyrë. Mickoski thotë se do të kërkohet që Bullgaria ta pranojë Planin e veprimit për pakicat, të cilin, sipas tij, e kanë pranuar 26 shtete anëtare - të gjitha përveç Bullgarisë.

Në një intervistë televizive, kryeministri ishte edhe më i qartë: marrëveshja është e mundur nëse ka marrëdhënie partneriteti, por nëse vazhdon „bullizmi“ dhe qëndrimi „ne jemi brenda, ju jeni jashtë“, marrëveshje nuk ka. Dhe shtoi se nuk do të hyjë „pa kokë“ në një proces pa fund të qartë.

Skena është e njohur: Qeveria e fton opozitën në tryezë, opozita nuk do të fotografohet në të, ndërsa Sofja nuk e hap temën për të cilën Shkupi më së shumti do të donte të fliste. Kur Sofja nuk lëshon pe, e në shtëpi nuk ka qëndrim të përbashkët, vendi në ekip që i ofrohet opozitës ngjan më shumë me pjesë të përgjegjësisë se sa me vend në negociata. Pyetja është nëse Mickoski kërkon partnerë për zgjidhje, apo dëshmitarë për dështimin?