Kur shteti evakuon qytetarët e vet nga një zonë lufte, askush nuk pret pazarllëk. Por mënyra se si u paguan fluturimet e evakuimit nga Lindja e Mesme hap pyetje që nuk kanë lidhje me humanizmin, por gjithçka me paratë publike. Ministria e Punëve të Jashtme pagoi një milion euro të plota paraprakisht - 100 për qind paradhënie, në vend të 20 të lejuara me ligj.

Sipas gjetjeve të Qendrës për Komunikime Qytetare, paradhënia nuk ishte siguruar as me garanci bankare. Kjo do të thotë, siç vërejnë, se organi kontraktues „praktikisht mbetet pa asnjë mbrojtje nëse kontraktuesi vonon, dorëzon pjesërisht ose nuk dorëzon fare“. Në gjuhën e njeriut të zakonshëm: po të shkonte diçka keq, atë milion thjesht nuk kishte kush ta kthente.

Edhe më interesante është procedura. Tenderi filloi më 4 mars, ofertën e vetme e dha firma „Avialog“ nga Shkupi më 6 mars - dhe po atë ditë u përfunduan negociatat, u nënshkrua kontrata dhe u krye pagesa. Oferta prej 975.610 euro përkoi gati në mënyrë perfekte me vlerën e vlerësuar, me një devijim prej vetëm 0,33 për qind. Operatorët ekonomikë patën më pak se 24 orë për të përgatitur një ofertë për një punë me vlerë një milion euro.

Dhe një detaj për fund: katër fluturimet transportuan 42 shtetas të huaj, megjithëse kontrata parashikonte qytetarë maqedonas. Askush nuk e kundërshton se njerëzit duhej të nxirreshin nga rreziku - kjo është detyrë e shtetit. Por urgjenca nuk është leje për t'i hedhur të gjitha rregullat nga dritarja. Sepse herën tjetër kur të thuhet „nuk kemi kohë për procedura“, vlen të pyetet - kohë për procedura, apo kohë për të kontrolluar ku shkojnë paratë?