Rezervat botërore të naftës po shkrihen me një ritëm të paparë. Sipas parashikimit më të fundit të Administratës Amerikane për Informacione Energjetike (EIA), rezervat në vendet e OECD-së deri në dhjetor do të bien nën 2,3 miliardë fuçi - niveli më i ulët që nga viti 2003. Ndërsa çmimi i naftës „Brent", vlerëson EIA, në qershor dhe korrik do të lëvizë rreth 105 dollarë për fuçi - ku të ardhmet (futures) para publikimit të parashikimit qëndronin rreth 92 dollarë.

Fajtori njihet: nëpër Ngushticën e Hormuzit kalon rreth një e pesta e tregtisë botërore me naftë, ndërsa kriza në Lindjen e Mesme, sipas vlerësimeve, i kushton tregut rreth 11 milionë fuçi në ditë prodhim të humbur nga rajoni. Vendet e mbushin deficitin nga rezervat e tyre tregtare dhe strategjike - dhe pikërisht prandaj depot po zbrazen me shpejtësi rekord: me 6,3 milionë fuçi në ditë në tremujorin e dytë, ndërsa në të tretin parashikohen edhe 7,66 milionë.

Ndërkohë, një lojtar në treg shkëlqen me shifra historike: SHBA-të. Eksporti neto amerikan i naftës dhe derivateve në prill arriti rekordin prej 5,8 milionë fuçi në ditë, ndërsa mesatarja e këtij viti vlerësohet në 4,2 milionë - tri herë më shumë se vitin e kaluar. Kur Lindja e Mesme digjet, dikush gjithmonë shet ujë. Ose, në këtë rast, naftë.

Ka edhe një shifër që shkon kundër gjithçkaje tjetër: kërkesa globale këtë vit pritet të bjerë me 1,1 milion fuçi në ditë - rënia e parë që nga viti 2020. Çmimet e larta bëjnë të vetën: kur karburanti është tepër i shtrenjtë, bota udhëton më pak, fluturon më pak dhe prodhon më pak. Pyetja është vetëm se kush do të rezistojë më gjatë - rezervat apo kriza.

Për ne përkthimi është i thjeshtë dhe pa analist: çmimi i një fuçie nga Gjiri arrin në çdo pompë mes Shkupit dhe Manastirit me disa javë vonesë. Nëse EIA ka të drejtë për 105 dollarët në korrik, mbushja e rezervuarit këtë verë do të jetë edhe një zë për t'u rirenditur në buxhetin shtëpiak. Planifikoni kështu.