Devlet, yurttaşlarını bir savaş bölgesinden tahliye ettiğinde kimse pazarlık beklemez. Ama Orta Doğu'dan tahliye uçuşlarının ödenme biçimi, insanlıkla değil, kamu parasıyla ilgili sorular açıyor. Dışişleri Bakanlığı, yasanın izin verdiği yüzde 20 yerine tam bir milyon euroyu peşin ödedi - yüzde 100 avans.

Yurttaş İletişimleri Merkezi'nin bulgularına göre avans, bir banka teminatıyla bile güvence altına alınmamıştı. Bu, onların belirttiği gibi, sözleşme makamının „yüklenici gecikirse, kısmen teslim ederse ya da hiç teslim etmezse pratikte hiçbir korumadan yoksun kaldığı“ anlamına geliyor. Sıradan insanın diliyle: bir şey ters gitseydi, o milyonu geri alacak kimse yoktu.

Prosedür ise daha da ilginç. İhale 4 Mart'ta açıldı, tek teklifi 6 Mart'ta Üsküplü „Avialog“ firması verdi - ve aynı gün müzakereler tamamlandı, sözleşme imzalandı ve ödeme yapıldı. 975.610 euroluk teklif, tahmini değerle neredeyse kusursuz örtüştü, sapma yalnızca yüzde 0,33. Ekonomik operatörlerin, bir milyon euroluk bir iş için teklif hazırlamaya 24 saatten az vakti vardı.

Ve sona bir ayrıntı: dört uçuş 42 yabancı uyrukluyu taşıdı, oysa sözleşme Makedon yurttaşlarını öngörüyordu. İnsanların tehlikeden çıkarılması gerektiğini kimse tartışmıyor - bu devletin görevidir. Ama aciliyet, her kuralı pencereden atma izni değildir. Çünkü bir dahaki sefere „prosedürler için vaktimiz yok“ dendiğinde sormaya değer - prosedürler için mi vakit yok, yoksa paranın nereye gittiğini kontrol etmeye mi?