Musakën e njohim të gjithë - por ajo që e njohim ne dhe ajo që shërbejnë në Greqi nuk janë e njëjta gjellë. E jona është me patate dhe mish të grirë, e drejtpërdrejtë dhe pa zbukurime. Ajo greke është një ndërtesë me shtresa: patëllxhan, mish i grirë në salcë domatesh dhe një shtresë e trashë beshameli sipër, e pjekur deri në të artë. Dhe ironia është e plotë: gjella që Greqia e mbron si kombëtare në të vërtetë rrjedh nga kuzhinat arabe dhe osmane - ndërsa beshameli u shtua vetëm në shekullin e njëzetë.

Sekreti i një musake të mirë greke nuk është te teknika, por te radha dhe durimi. Së pari: patëllxhani pritet në rrathë të hollë, kripet dhe lihet në një kullesë që të lëshojë ujin e hidhur. Pastaj skuqet me minimum vaji dhe thahet mirë - patëllxhani i ngopur me vaj e mbyt tërë tepsinë.

Përbërësit për një tepsi për katër veta: 2 patëllxhanë, 1 qepë, 3 domate, 1 patate, 400 gramë mish i grirë, gjysmë gote verë e bardhë e thatë, djathë i grirë, kripë dhe piper. Për beshamelin: 1 litër qumësht, 40 gramë gjalpë, 40 gramë vaj ulliri, 80 gramë miell, kripë, piper dhe arrëmyshk.

Procedura: për beshamelin shkrihet gjalpi me vajin, shtohet shkurt mielli, pastaj qumështi gradualisht, me përzierje të vazhdueshme që të mos ketë gunga - salca duhet të jetë e trashë, jo e lëngshme. Patatja zihet në rrathë të hollë dhe vendoset si kati i parë në tepsi. Qepa dhe domatja zihen, mishi skuqet veçmas, pastaj gjithçka bashkohet me verën dhe ziehet derisa lëngu të tërhiqet. Grekët këtu shtojnë nenexhik, majdanoz dhe - mos u frikësoni - një majë kanelle. Tingëllon çuditshëm, por bën ndryshimin.

Vendoset me shtresa si lazanja: patate, patëllxhan, mish, sërish patëllxhan, dhe sipër tërë beshameli me bollëk djathi të grirë - autentik është kefalograviera greke, por edhe kashkavalli ynë i vjetër e bën punën me nder. Piqet 20 minuta në 180 gradë, pastaj edhe 3 minuta në skarë për një kore të artë.

Dhe rregulli më i rëndësishëm, ai që askush nuk e respekton: musaka duhet të pushojë së paku një orë para se të pritet. E nxehtë shpërbëhet, e pushuar pritet si tortë. E dimë se aroma nuk do t'ju lejojë - por dallimi mes një musake të mirë dhe një të përsosur është pikërisht ajo orë pritjeje.